Μην είσαι μόνο μάνα, επειδή έχεις παιδιά! Εννοείται πως αυτά είναι η προτεραιότητά σου, αλλά μη χάνεσαι μέσα σε αυτά, μην παραιτείσαι εντελώς από εσένα.
Θα ήθελα η μητέρα μου να είναι μία γυναίκα η οποία θα συνεχίσει να αγαπάει με υγιή τρόπο τον εαυτό της, να έχει χόμπι και ασχολίες, τα οποία θα της επιτρέψουν να μην στραφεί με επικίνδυνο τρόπο σε εμένα. Να μη με θεωρήσει ένα κτήμα της, μία προέκταση του δικού της εαυτού, που ήρθε στον κόσμο για να πετύχει αυτά που εκείνη δεν κατάφερε. Θα ήταν ένα σπουδαίο παράδειγμα και για εμένα την ίδια, να μου έδειχνε πως μπορώ πάντοτε να αγωνίζομαι για τα όνειρά μου, όσο δύσκολες και αν είναι οι υπάρχουσες συνθήκες.
Μην είσαι μόνο μητέρα! Είσαι μία προσωπικότητα που πρέπει να ξεδιπλώσει την προσωπικότητά της και σε άλλους τομείς, ώστε να γεμίσει τον συναισθηματικό της κόσμο. Μόνο όταν αγαπάμε τον εαυτό μας, μπορούμε να αγαπήσουμε ειλικρινά και αληθινά και τους άλλους.
Μην είσαι μόνο μάνα! Μπορείς να συνεχίζεις να φροντίζεις με υγιή τρόπο και τον εαυτό σου, διότι αυτό θα σε βοηθήσει να ολοκληρωθείς απέναντι και στο δύσκολο ρόλο που επέλεξες να αναλάβεις…
Πόσα λέγονται κι γράφονται σήμερα για το σεξ και για το πώς πρέπει να είναι ο καλός εραστής, ή τι πρέπει να κάνεις για να έχεις τον τέλειο οργασμό… Σίγουρα υπάρχουν συμβουλές και tips για το καλό σεξ, μην ξεχνάμε όμως πως όσο μεγαλώνουμε γίνονται αρκετές βιολογικές αλλαγές στο σώμα μας, που σίγουρα μας απομακρύνουν από τις επιδόσεις του… εικοσάχρονου!
Ας δούμε λοιπόν, τι αλλάζει στο σεξ στην πορεία του χρόνου:
Στα 20’s:
Η δεκαετία που χαρακτηρίζεται από το σεξουαλικό άνοιγμα. Χαρακτηριστικό της συγκεκριμένης δεκαετίας, είναι μία πλούσια έκρηξη ορμονών που σηματοδοτεί και την πλούσια σεξουαλική συχνότητα. Η τεστοστερόνη στους άνδρες στήνει τρελό χορό, καθώς βρίσκεται στα ύψη και αναζητά την «ερωτική της έκφραση». Ο 20άρης, γεμάτος «σεξουαλικά καύσιμα» προσπαθεί να βρει τον εαυτό του και να «χτίσει» τις σεξουαλικές του εμπειρίες. Η ένταση –σεξουαλική ένταση– είναι αυτή που κυριαρχεί, μαζί με το «άγχος του καλού εραστή», που είναι ικανό όμως να τον αφήσει τελικά… χωρίς καύσιμα! Ναι, τα σεξουαλικά προβλήματα σε αυτή την ηλικία είναι κυρίως ψυχολογικά, καθώς το σεξ θεωρείται περισσότερο ως εξέταση σεξουαλικής καταξίωσης –λανθασμένα βέβαια και ευτυχώς όχι από όλους– παρά ως τρόπος σεξουαλικής ευχαρίστησης και ικανοποίησης.
Στο νεαρό κορίτσι, στη νεαρή γυναίκα επίσης υπάρχει η «σεξουαλική περιέργεια» και η αναζήτηση εμπειριών. Μην ξεχνάμε πως το σεξ είναι μία μορφή έκφρασης και για τα δύο φύλα! Είναι η περίοδος που περισσότερο μετρά ο αριθμός «για να έχει εμπειρίες» ο νέος ή η νέα, παρά η ποιοτική επαφή. Ποσότητα vs ποιότητα = 1-0.
Προσοχή χρειάζεται να δώσει ο νεαρός άνδρας στις πρώτες του –και όχι μόνο- ερωτικές προσεγγίσεις, καθώς είναι πολύ σημαντικές για τη μετέπειτα σεξουαλική ζωή του, εφόσον όταν «κάτι δεν πάει καλά» σε σχέση με την στυτική του λειτουργία, την εκσπερμάτιση, το μέγεθος του πέους ή ακόμη και την ικανοποίηση της συντρόφου του, τότε στο μυαλό του «το πρόβλημα» παίρνει τεράστιες διαστάσεις, ζώντας τον εφιάλτη της χαμηλής αυτοεκτίμησης, της απόρριψης και του «κακού εραστή»! Η νεαρή γυναίκα από την άλλη, δεν φαίνεται να στιγματίζεται από τις πρώτες, όχι και τόσο απολαυστικές και ηδονογόνες ερωτικές εμπειρίες…
Στα 30’s:
Κυρίαρχο χαρακτηριστικό της συγκεκριμένης δεκαετίας, είναι το πέρασμα από την…σεξουαλική ποσότητα, στην σεξουαλική ποιότητα. Και τα δύο φύλα, έχοντας καταγράψει αρκετές καυτές βραδιές, αναζητούν τώρα πια και τη συναισθηματική κάλυψη. Η ερωτική επαφή είναι πολύ πιο απολαυστική, εφόσον ο ένας βρίσκεται με τον άλλον, γνωρίζοντας καλύτερα τι είναι αυτό που του αρέσει στο σεξ και το διεκδικεί περισσότερο.
Σωματικά, θα λέγαμε ότι είναι η καλύτερη ηλικία για τον άνδρα και για τη γυναίκα, η οποία όμως αρχίζει και νιώθει τη μητρότητα να την καλεί. Στον άνδρα, αντίστοιχα, προτεραιότητα είναι η επαγγελματική καταξίωση και «να φτιάξει την καριέρα του» μέχρι το τέλος των πρώτων …άντα, με αποτέλεσμα όλη αυτή η διαδικασία να τον απορροφά αρκετά!
Στα 40’s:
Κυρίαρχο χαρακτηριστικό της δεκαετίας, είναι η… «σταθερότητα», εφόσον και ο άνδρας αλλά και η γυναίκα έχουν κατασταλάξει στον επαγγελματικό τομέα, έχουν αποκτήσει ερωτικές εμπειρίες τα προηγούμενα χρόνια και έχουν δημιουργήσει οικογένεια -εξαιρέσεις βέβαια πάντα υπάρχουν! Παρόλα αυτά, ενώ η ζωή φαίνεται να κυλάει πιο ήρεμα και χωρίς ιδιαίτερο άγχος στη σεξουαλική ζωή πέρα από το τετριμμένο, μάλιστα θα λέγαμε πως έχει μπει και σε μία ρουτίνα, προς το τέλος της δεκαετίας αυτής και πλησιάζοντας τα 50, η εμφάνιση κάποιων οργανικών παραγόντων μπορεί να αρχίσει να απειλεί τις σεξουαλικές επιδόσεις, φέρνοντας στον άνδρα θλίψη μέσα από την συνειδητοποίηση ότι σε λίγο «πιάνει τα πρώτα …ήντα», ότι γερνάει δηλαδή και στην «κρίση μέσης ηλικίας».
Η γυναίκα αρχίζει και αντιμετωπίζει και εκείνη μία πιο δύσκολη περίοδο στη ζωή της προς το τέλος της δεκαετίας αυτής, όπου τα πρώτα σημάδια που σηματοδοτούν την κλιμακτήριο κάνουν την εμφάνισή τους, απειλώντας «την περίοδό της» και κατ’ επέκταση την θηλυκότητα και τη νεότητά της. Ταυτόχρονα, οι ορμονικές μεταβολές επηρεάζουν και την ψυχική της διάθεση αλλά και την ερωτική της επιθυμία, ενώ μπορεί να αρχίσει να αυξάνεται το βάρος της και να απειλείται και η εικόνα της, με αποτέλεσμα να μην νιώθει πλέον ποθητή και «γυναίκα»!
Στα 50’s:
Στη δεκαετία αυτή τα πράγματα διαφοροποιούνται ανάμεσα στα δύο φύλα, καθώς ο άνδρας ναι μεν διατηρεί τις σεξουαλικές του επιδόσεις, εφόσον βέβαια η υγεία του δεν παρουσιάζει προβλήματα, η ανδρόπαυση είναι ελεγχόμενη και μπορεί ο οργανισμός του να ανταπεξέλθει σεξουαλικά. Αισθάνεται πιο ώριμος πλέον, γνωρίζει πολύ καλύτερα τι θέλει και τι του αρέσει στο σεξ και απολαμβάνει περισσότερο τις ερωτικές του επαφές. Βέβαια, το πρόβλημα που εμφανίζεται σε αρκετούς άνδρες είναι η ανάγκη επιβεβαίωσης μέσα από νέες αγκαλιές που θα επιβεβαιώσουν τον ανδρισμό του, καθώς γίνεται πιο συνειδητό το ότι «γερνάει», ότι μεγαλώνει!
Η γυναίκα αντίθετα, βαδίζει στην εμμηνοπαυσιακή της φάση, όπου οι ορμονικές και σωματικές αλλαγές που βιώνει συνήθως της μειώνουν την ερωτική επιθυμία, εφόσον η σεξουαλική πράξη γίνεται πιο επώδυνη με την κολπική ξηρότητα. Είναι η δεκαετία που η γυναίκα αναζητά περισσότερο την συντροφικότητα και όχι την σεξουαλική ηδονή, αν και υπάρχουν τρόποι –και πρέπει, όσο και αν δεν μου αρέσει να χρησιμοποιώ την συγκεκριμένη λέξη– να συνεχίσει την σεξουαλική της ζωή και να μην παραιτηθεί, εφόσον θεωρείται ακόμη νέα στην εποχή μας!
Στα 60’s:
Ας μην ξεχνάμε πως για τον εξηντάρη, αν και η σεξουαλική ζωή μπορεί να συνεχιστεί και να είναι απολαυστική, οργανικά προβλήματα και η χρήση διαφόρων φαρμάκων που παίρνει για διάφορες παθήσεις, μπορεί να του δημιουργήσει προβλήματα στις σεξουαλικές του επιδόσεις και να φέρει κάμψη στην σεξουαλικότητά του. Παρόλα αυτά, δεν χρειάζεται να το βάλει κάτω εφόσον η ιατρική επιστήμη σήμερα έχει κάνει θαύματα και ένας άνδρας μπορεί να διατηρήσει την ερωτική του ζωή μέχρι τα βαθιά του γεράματα…
Η γυναίκα ακολουθεί πιο πίσω στον ερωτικό τομέα, αλλά με πιο χαμηλές επιδόσεις, αν και το σεξ θεωρείται παράγοντας που μπορεί να ενεργοποιήσει την χαρά της ζωής, τώρα που οι υποχρεώσεις και οι ευθύνες είναι πολύ λιγότερες και η ερωτική ζωή χαρακτηρίζεται περισσότερο από τρυφερότητα και μοίρασμα. Μάλιστα, το σεξ κάνει τη γυναίκα να φροντίζει τον εαυτό της και να μην παραιτείται και το αντίστροφο, όσο η γυναίκα δεν «αφήνεται» τόσο καλύτερα νιώθει μέσα της και διεκδικεί την σεξουαλικότητά της! Βασικό πρόβλημα στις τελευταίες δεκαετίες της ζωής είναι η μοναξιά μετά από διαζύγιο ή χηρεία και οι οργανικές παθήσεις που δυσκολεύουν την καθημερινότητα.
Στα 70’s και άνω:
Και στα δύο φύλα, το σεξ αρχίζει και αποκτά άλλο νόημα όταν υπάρχει. Σημαντική προϋπόθεση είναι η καλή σωματική και ψυχική υγεία και η αγάπη για την ζωή που κρατάει ενεργό το ερωτικό ενδιαφέρον.
Όπως λοιπόν βλέπουμε, η κάθε δεκαετία και η κάθε ηλικία έχει τη γλύκα και τη χάρη της! Το σεξ εξακολουθεί και υπάρχει στο πέρασμα των χρόνων, όσο εμείς φροντίζουμε την σωματική και ψυχοσυναισθηματική μας υγεία. Εμείς θα επιλέξουμε «πώς» θα ζήσουμε και πώς θα βιώσουμε την σεξουαλικότητά μας: ερωτικά, απολαυστικά και ηδονογόνα ή μίζερα και καταθλιπτικά…
Μια φορά κι έναν καιρό… ήταν ένα παραμύθι. Που λεγόταν από γενιά σε γενιά, για τόσα πολλά χρόνια
που ο κόσμος ξέχασε από πού πρωτοξεκίνησε. Λαϊκή παράδοση ή ανάγκη να δικαιολογήσει ο ανθρώπινος
νους πως βαφτίστηκαν δυο πανέμορφοι αστερισμοί του μαύρου σεντονιού που απλώνεται πάνω από τον
κόσμο κάθε βράδυ; Όπως και να ‘χει, δεν παύει να ‘ναι μια υπέροχη ιστορία, που οι περισσότεροι την
έχουν ακούσει από τους γηραιούς της οικογένειας, ο καθένας από εμάς λίγο ή πολύ διαφορετικά από τον
άλλον.
Ο Αυγερινός δεν είναι παρά ο πλανήτης Αφροδίτη που οι περισσότεροι γνωρίζουμε ως Αποσπερίτης,
ανάλογα με τη θέση του. Μετά το φεγγάρι, εκπέμπει το δυνατότερο ορατό από τη γη φως. Είναι ο δεύτερος
πιο κοντινός πλανήτης στον ήλιο -εξ’ ου και η έντονη λάμψη του- καθώς επίσης κι ο πλησιέστερος στη γη.
Η Πούλια ή αλλιώς Πλειάδες, είναι μια τεράστια ‘πόλη’ αστεριών, που εκπέμπουν θερμό μπλε φως.
Αριθμεί περισσότερους από 2.500 αστέρες, από τους οποίους ελάχιστοι είναι ορατοί με γυμνό μάτι.
Το όνομά τους προέρχεται από την Πλειόνη, μια από τις Ωκεανίδες νύμφες, κόρη δηλαδή του Ωκεανού,
και σύζυγο του Άτλαντα, που κατά την ελληνική μυθολογία έφερε στους ώμους του τον Ουράνιο θόλο.
Art by Charlie Bowater
Οι Εκδοχές και οι Συμβολισμοί
Σε πολλά μέρη το παραμύθι αυτό λέγεται διαφορετικά
. Η επικρατέστερη άποψη για όλες τις λαϊκές ιστορίες που
έχουν επιβιώσει μέχρι σήμερα με διαφορετικές μορφές είναι
πως η αρχική εκδοχή προσαρμόστηκε στην ιδιαιτερότητα
κάθε τόπου κρατώντας ορισμένα, βασικά μόνο στοιχεία,
αναλλοίωτα. Μπορούμε απλά να σκεφτούμε πως υπάρχουν
τραγούδια ακόμα και σήμερα σε κάποια μέρη που οι ντόπιοι
προτιμούν να χρησιμοποιούν σε ορισμένα σημεία στίχους ή
λέξεις διαφορετικές από το πρωτότυπο κομμάτι που όμως
βρίσκουν μεγαλύτερη απήχηση στους συντοπίτες τους.
Οι παραλλαγές της ίδιας ιστορίας ή μύθου δε διαφέρουν στη
δημιουργία τους. Οι διαφοροποιήσεις αυτές μπορεί να είναι
ασήμαντες ή απλά λεπτομέρειες όπως π.χ. ατά μια άποψη
το δέντρο το οποίο φύτρωσε από τα κόκαλα του Αυγερινού
δεν ήταν ροδιά αλλά πορτοκαλιά, που είχε στην κορφή της
ένα λαμπερό πορτοκάλι, που όταν η κακιά πεθερά της
Πούλιας αποπειράθηκε να κόψει, τα κλαδιά της επιτέθηκαν
τρυπώντας της τα μάτια, ενώ όταν η Πούλια άπλωσε το χέρι
της και το κράτησε σφιχτά η πορτοκαλιά τη σήκωσε ψηλά
στον ουρανό όπου μεταμορφώθηκε εκείνη και το πορτοκάλι
σ’ άστρα. Ακούγεται πιθανόν αδιάφορο, όμως ανατρέχοντας
στην αρχαία ελληνική ιστορία, συναντούμε αρκετές
αναφορές για τη σημαντικότητα του δέντρου της ροδιάς και
πως θεωρείτο το ρόδι ως σύμβολο του Άδη, άρρηκτα
συνδεδεμένο επίσης με την Περσεφόνη, που αναδυόταν
στον επάνω κόσμο, την άνοιξη με την αναγέννηση της φύσης.
Οι αστερισμοί αυτοί είχαν ήδη καταγραφεί από τους αρχαίους
παρατηρητές και αναφέρονται ήδη στον Όμηρο και τον Ησίοδο.
Η λαϊκή μας παράδοση δεν είναι παρά μια συνέχεια της αρχαίας
μας μυθολογίας, στην οποία τίποτα δεν ήταν τυχαίο και άνευ
συμβολισμού. Το ρόδι στην αρχαία Ελλάδα συμβόλιζε τη
γονιμότητα, την ευημερία και την αιωνιότητα.. Γι’ αυτό και σε
πολλά αναθηματικά αγάλματα που σώζονται από την Ακρόπολη,
βλέπουμε Κόρες να κρατούν στο χέρι τους ρόδι, με σκοπό να το
προσφέρουν στη θεά Αθηνά. Η ενδιαφέρουσα σύνδεση με την
ιστορία μας είναι η εξής. Το ρόδι ανοιγμένο χωρίζεται με λεπτούς υμένες σε πολλά τμήματα, τα οποία
συγκεντρώνουν ένα αριθμό σπόρων. Ο παραλληλισμός με το σύμπαν μας λοιπόν είναι εκπληκτικός. Το
στρογγυλό σύμπαν – ρόδι που αγκαλιάζει τα αναρίθμητα αστέρια – σπόρια από τα οποία ανθούν
ολόκληροι κόσμοι..
Χιλιάδες χρόνια αργότερα, ο άνθρωπος τιμά ακόμα αυτόν τον ιερό καρπό, αφού με την έναρξη κάθε
ημερολογιακού έτους, η παράδοση επιβάλλει το σπάσιμο ενός ροδιού ώστε να ξεχυθούν οι σπόροι του
«μοιράζοντας» το θαύμα της ζωής.
Το παραμύθι
Η παρακάτω εκδοχή προέρχεται από τις παλαιές γενιές των Κυθήρων, που λίγοι ακόμα τη θυμούνται, κι
ας ελπίσουμε ότι μέσα από αυτές τις γραμμές θα τη διατηρήσουν στη μνήμη τους μερικοί ακόμη.
Ήταν κάποτε ένας βασιλιάς και μια βασίλισσα πολύ αγαπημένοι. Νέοι ακόμα, φέραν στον κόσμο ένα
πανέμορφο κοριτσάκι, που ονόμασαν Πούλια. Όσο όμως η Πούλια μεγάλωνε κι ομόρφαινε τόσο η μητέρα
της μαράζωνε κι αδυναμούσε χωρίς να μπορούν οι γιατροί να εξηγήσουν το γιατί. Λίγο καιρό αργότερα η
καλή βασίλισσα πέθανε κι άφησε το βασιλιά και τη μικρή τους κόρη μονάχους και λυπημένους. Όλοι άρχισαν
να πιέζουν το θλιμμένο βασιλιά να ξαναπαντρευτεί γρήγορα, για να μη μείνει η χώρα χωρίς βασίλισσα.
Εκείνος αποφάσισε να πάρει για γυναίκα του, την κοπέλα που φρόντιζε τη μητέρα της Πούλιας όσο ήταν
άρρωστη. Όμως δεν μπορούσε να φανταστεί τι κρυβόταν πίσω από το πάντα πρόθυμο χαμόγελο αυτής τη
γυναίκας.
Μαζί της απέκτησε ένα γιο, που έβγαλαν Αυγερινό. Αμέσως με το που γεννήθηκε, τη μητριά της Πούλιας,
ασφαλής πια που είχε εξασφαλίσει στο βασιλιά ένα διάδοχο, έδειξε τις αληθινές προθέσεις της απέναντι στο
άμοιρο κορίτσι. Όταν ο πατέρας της δεν ήτανε μπροστά της φερόταν απαίσια, και ξεσπούσε όλη τη ζήλια
και τη μοχθηρία της πάνω στην Πούλια. Όσο περνούσαν όμως τα χρόνια και μεγάλωνε ο Αυγερινός, προς
μεγάλη απογοήτευση της κακιάς βασίλισσας, αγάπησε πολύ την αδερφή του, κι άρχισε να την υπερασπίζεται,
κόντρα ακόμα και στην ίδια του τη μητέρα. Αυτό εξόργισε τη βασίλισσα και κρυφά μια μέρα κανόνισε να
πουληθεί η Πούλια, σκλάβα. Το προηγούμενο βράδυ όμως, το πνεύμα της καλής μητέρας του κοριτσιού
εμφανίστηκε στον ύπνο της και την προειδοποίησε για το σχέδιο της μητριάς της. Προκειμένου να γλιτώσει
την κόρη της, τη συμβούλεψε τι έπρεπε να κάνει.
«Παιδί μου, αύριο η μητριά σου θα θελήσει να σου χτενίσει τα μαλλιά, και να στα πλέξει με κορδέλες. Τότε
θα είναι η ευκαιρία σου να το σκάσεις. Θα πεις στον Αυγερινό, να πάρει τις κορδέλες κι εσύ δήθεν
κυνηγώντας τον, θα τρέξεις μαζί του μακριά από το κάστρο. Το νου σου όμως! Εκείνη θα τρέξει ξοπίσω σας
και θα προσπαθήσει να σας πιάσει! Έχε λοιπόν από πριν στη τσέπη σου μια χτένα, ένα σαπούνι, και μια
χούφτα αλάτι. Κάθε φορά που θα κοντεύει να σας φτάσει, θα πετάς πίσω σου κι ένα από αυτά. Ένα πράγμα
μονάχα να προσέξεις! Οι κατάρες της θα σας ακολουθούν ώσπου να την αφήσετε οριστικά πίσω σας. Μέχρι
να φτάσετε στο επόμενο βασίλειο, δεν πρέπει να πιείτε από πουθενά νερό όσο και να διψάτε, γιατί θα το ‘χει
μαγεμένο».
Η Πούλια αναστατωμένη από το όνειρο αυτό, πήγε στον αδερφό της και του τα διηγήθηκε όλα.
«Μην ανησυχείς αδερφή μου. Αύριο θα γίνουν όλα έτσι ακριβώς, και θα γλιτώσουμε κι οι δυο».
Art by Reiko Gross
Έτσι κι έγινε. Την επόμενη μέρα όταν η βασίλισσα φώναξε την Πούλια για να της πλέξει τα μαλλιά, ο Αυγερινός βούτηξε απότομα τις κορδέλες κι άρχισε να τρέχει γύρω γύρω. Η Πούλια τον πήρε στο κατόπι δήθεν να του τις πάρει πίσω, όμως η μητριά της μανιασμένη από την αναποδιά που χάλασε το σχέδιο της, άρχισε να τους κυνηγά για να τους πιάσει. Γρήγορα κατάλαβε το κόλπο τους, και πως ήταν συνεννοημένοι κι άρχισε να τους καταριέται. Τα δυο παιδιά, μικρά όπως ήταν, γρήγορα κουράστηκαν και η βασίλισσα άρχισε να τους πλησιάζει. Τότε η Πούλια έριξε πίσω της τη χτένα, κι ένα δάσος γεμάτο αγκάθια ξεφύτρωσε αμέσως. Αυτό έδωσε χρόνο στα δυο αδέρφια να προπορευτούν, αλλά η μανία της ήταν τέτοια που παρά τις πληγές από τ’ αγκάθια προσπέρασε το δάσος κι άρχισε πάλι να τους πλησιάζει.
Η Πούλια απελπισμένη έριξε πίσω της το σαπούνι, και τότε μεγάλα βράχια ξεπήδησαν από τη γη.
Όμως η βασίλισσα κατάφερε να προσπεράσει και τους βράχους, τόση δύναμη της έδινε η κακία της. Εξαντλημένα τ’ αγαπημένα αδέρφια, τρέχοντας πιασμένα χέρι χέρι ,
πίστευαν πια πως δεν θα τα καταφέρουν. Η Πούλια τότε θυμήθηκε
πως είχε ακόμη στη τσέπη της τη χούφτα αλάτι. Το έβγαλε βιαστικά
και το έριξε πίσω τους. Μια απέραντη λίμνη πλημμύρισε τη γη
ανάμεσα στη βασίλισσα και τ’ αδέρφια, τόσο βαθιά κι απροσπέλαστη,
που δεν μπορούσε ούτε η μητριά να τη διαβεί, κι απέμεινε στις όχθες
να βλέπει τον αγαπημένο
της γιο να φεύγει μακριά προδίδοντάς τη, συνοδεύοντάς τους όμως με
κατάρες βγαλμένες από τα μαύρα
τρίσβαθα της ψυχής της.
Όταν πια είχαν απομακρυνθεί τόσο ώστε η φιγούρα της κακιάς βασίλισσας δεν φαινόταν στην αντίπερα
όχθη, κάθισαν λίγο να ξαποστάσουν αποκαμωμένοι. Σε μια πατημασιά αλόγου είχε μαζευτεί λίγο νερό, κι ο
Αυγερινός έσκυψε να πιει, όμως η Πούλια δεν τον άφησε.
« Όχι αδερφέ μου. Αν πιεις από εδώ θα γίνεις κι εσύ άλογο».
Συνέχισαν το δρόμο τους, κι ο μικρός Αυγερινός παραπονέθηκε πως δεν αντέχει άλλο τη δίψα.
«Κάνε κουράγιο αδερφέ μου. Σε λίγο θα ξεδιψάσεις».
Τότε μπροστά τους, βρέθηκε πάλι μια πατημασιά, από ένα γουρουνάκι, γεμάτη κι αυτή νερό. Έκανε ο
Αυγερινός να πιει, όμως η Πούλια δεν τον άφησε.
«Λίγη υπομονή ακόμα αδερφέ μου».
Προχώρησαν κι άλλο. Τα πόδια τους μάτωσαν και τα χείλη τους σκάσαν απ’ τη δίψα. Κι εκεί που δεν
άντεχαν άλλο, συνάντησαν μια πατημασιά αρνιού μπροστά τους που ξεχείλιζε νερό.
«Όχι αδερφέ μου! Άμα πιεις από εδώ θα γίνεις κι εσύ αρνάκι!»
Όμως ήταν ήδη αργά. Ο Αυγερινός δεν άντεξε, κι έσκυψε να πιει. Αμέσως μεταμορφώθηκε σ’ ένα μικρό
αρνάκι. Η Πούλια τότε τον αγκάλιασε κι άρχισε να κλαίει απαρηγόρητα. Προχώρησε μαζί του, μέχρι που
βγήκαν πια από τα όρια του βασιλείου τους και μπήκαν σ’ ένα δάσος.
Art Charlie Bowater
Ξαφνικά ακούστηκαν ποδοβολητά αλόγων, κι η
Πούλια τρομαγμένη πήρε αγκαλιά τον αδερφό της
και σκαρφάλωσε ψηλά σε ένα κυπαρίσσι. Η ομάδα
όμως των κυνηγών με τ’ άλογα πρόλαβε και την είδε,
και το παλικάρι που φαινόταν να είναι ο αρχηγός τους,
θαμπώθηκε από την ομορφιά της. Άρχισε να την
παρακαλάει να κατέβει και να μη φοβάται αλλά εκείνη
τίποτα. Τότε απελπισμένος, έφυγε προς το κάστρο του
βασιλείου, του οποίου ήταν ο πρίγκιπας. Έτρεξε αμέσως
στην καλή μάγισσα που τον συμβούλευε πάντα σωστά
, της διηγήθηκε τι συνέβη και γεμάτος απελπισία από
τον έρωτά του, ζήτησε τη βοήθειά της. Εκείνη τον
καθησύχασε και του είπε πως αύριο κιόλας το όμορφο
κορίτσι θα βρισκόταν στο κάστρο του.
«Το μόνο που θέλω από σένα είναι να μου φέρεις μια
σκάφη, ένα κόσκινο, ένα γουρούνι κι ένα σακί αλεύρι».
Ο πρίγκιπας παραξενεμένος, της έφερε ότι του ζήτησε.
Η μάγισσα ντύθηκε με κάτι κουρέλια, πήρε μια μαγκούρα
και τα πράγματα με το γουρουνάκι και πήγε προς το δάσος
. Όταν έφτασε κάτω από το δέντρο που κρυβόταν η Πούλια,
έκανε τη μισότυφλη και την κουφή, κι έστησε ανάποδα τη
σκάφη της και το κόσκινο, με τέτοιο τρόπο που τ’ αλεύρι
χυνόταν έξω και το έτρωγε το γουρούνι. Η Πούλια μην
αντέχοντας να τη βλέπει να ταλαιπωριέται άδικα της φώναξε
από την κορυφή του δέντρου.
«Αλλιώς γριά το κόσκινο, αλλιώς και το σκαφίδι. Και παρ’
το γουρουνάκι σου να μη σου τρώει τ’ αλεύρι!»
«Τι είπες κόρη μου; Δε σ’ ακούω εκεί ψηλά που είσαι».
Και συνέχισε να κοσκινίζει λάθος τ’ αλεύρι. Τότε η Πούλια
κατέβηκε πιο χαμηλά στο δέντρο, και της ξαναφώναξε.
«Αλλιώς γριά το κόσκινο, αλλιώς και το σκαφίδι. Και παρ’ το γουρουνάκι σου να μη σου τρώει τ’ αλεύρι!»
«Αχ κόρη μου μακάρι να σ’ άκουγα αλλά είμαι μεγάλη πια και δε βλέπω ούτε ακούω πια καλά», είπε και
γύρισε πάλι στη δουλειά της.
Η Πούλια που δεν ήθελε να το βάλει κάτω, κατέβηκε απ’ το δέντρο προκειμένου να της δείξει πώς να το
κάνει σωστά. Τότε το πριγκιπόπουλο που παραμόνευε κρυμμένο στα δέντρα πετάχτηκε και την άρπαξε,
και την πήρε μαζί του στο κάστρο, όπου τη ζήτησε σε γάμο. Το κορίτσι δέχτηκε. Όμως ζήτησε μόνο μια
χάρη. Να έχει μαζί της πάντα το αρνάκι της. Όσο παράξενη κι αν φάνηκε στο πριγκιπόπουλο αυτή της η
απαίτηση δέχτηκε, και παρά την αντίθεση των γονιών του, παντρεύτηκε με λαμπρότητα μεγάλη την
αγαπημένη του Πούλια.
Όμως μια δυσάρεστη έκπληξη περίμενε το δύστυχο κορίτσι στο τραπέζι του γάμου. Η βασίλισσα που δεν
ήθελε με τίποτα να παντρέψει το γιο της με το κορίτσι, προσκειμένου να την εκδικηθεί, σερβίρισε στο
δείπνο το αρνάκι της Πούλιας. Η κοπέλα το κατάλαβε αμέσως και δεν άγγιξε καθόλου το φαγητό της.
Μην αντέχοντας τον πόνο, ζήτησε μονάχα να μαζέψουν στο τέλος του φαγητού όλα τα κόκαλα απ’ τα
πιάτα, μέσα σ’ ένα πανί. Όταν κοιμήθηκαν όλοι, τα πήρε και τα έθαψε σε μια γωνιά του κήπου. Το
επόμενο πρωί στη θέση αυτή είχε φυτρώσει μια πανέμορφη ψηλή ροδιά. Η Πούλια την πλησίασε μαγεμένη,
και τότε άκουσε τη φωνή του αδερφού της στο θρόισμα των φύλλων.
«Αδερφή μου αγαπημένη, από τη μια κακιά μάνα έπεσες στην άλλη.. Ας φύγουμε πια μαζί στον ουρανό,
όπου δεν θα μπορεί να μας αγγίξει κανείς».
Η ροδιά άπλωσε τα κλαδιά της αγκαλιάζοντας την Πούλια, κι άρχισε να ψηλώνει τόσο, που ακούμπησε τα
σύννεφα, μεταμορφώνοντας τα δυο παιδιά σε αστέρια.
Art by DreamerWhit
Funfact: Οι Πλειάδες είχαν παρατηρηθεί ανά τους αιώνες από διάφορα σημεία της γης και πήραν ξεχωριστή θέση
στη μυθολογία πολλών λαών, ανάμεσά τους των Κελτών και των Βίκινγκς. Επειδή μόλις 7 είναι ορατά σε μας από
την αστροπολιτεία τους, συχνά ονοματίζεται το σύμπλεγμα τους Επτά Αδελφές, Εφτάστερο ή Εξάστερο γιατί ένα από
αυτά – η Μερόπη – δε φαίνεται πολύ καθαρά. Στην Ιαπωνία λοιπόν αναφέρονται ως Subaru, εξ ου και το όνομα της
γνωστής αυτοκινητοβιομηχανίας, με σήμα τα έξι άστρα!
Γεια σου, φίλοι. Θα γράψω για το τι είναι σήμερα η Γκέισα στην Ιαπωνία. Επισκέφθηκα στο δυτικό τμήμα της Ιαπωνίας το Κιότο για δουλειές την περασμένη εβδομάδα και μετά συναντήθηκα με τις Γκέισες στο δρόμο όπως η φωτογραφία παραπάνω. Η τελευταία φορά που τις είδα ήταν πριν από 5 ή 6 χρόνια. Εάν ζούσατε στην περιοχή Kansai στην Ιαπωνία , θα ήταν πολύ σπάνιο να τις έβλεπες σε όλη σου τη ζωή σου. Ενώ αν μείνεις στο Κιότο για μερικές μέρες αλλάζουν τα πράγματα, έχω μερικές ερωτήσεις σχετικά με τις Γιαπωνέζες Γκέισες από τους πελάτες μας που γεννήθηκαν στις ΗΠΑ. Θα γράψω γι 'αυτούς να ενημερωθούν εδώ.
① ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ "GEISHA" ΣΤΗΝ ΙΑΠΩΝΙΑ; Αν και η λέξη Γκέισα σημαίνει κυριολεκτικά «καλλιτέχνης», οι Γιαπωνέζοι το χρησιμοποιούν για να αναφερθούν σε γυναίκες που κατέκτησαν την ιδιαίτερη παραδοσιακή τέχνη της ψυχαγωγίας που περιλαμβάνει ιαπωνικό χορό, παίζοντας μουσικά όργανα, τραγουδώντας και εκτελώντας την τελετή τσαγιού. Μέχρι το τέλος του WW2,(Β Παγκόσμιος Πόλεμος) έπρεπε να πωληθούν από τους γονείς τους και να μεταφερθούν στο "Okiya" όπου εκπαιδεύονται να γίνουν Γκέισες σε μια δύσκολη εποχή, όταν πολλοί Ιάπωνες αγωνίζονταν να τα καταφέρουν με τη φτώχεια. Σήμερα οι γυναίκες που γίνονται Γκέισες έχουν τη δική τους βούληση, είναι όλες τους εκπαιδευμένες Γκέισες και βασικά σεβαστές ως γυναίκες που έχουν κληρονομήσει την παραδοσιακή τέχνη της ψυχαγωγίας στην Ιαπωνία. Ο αριθμός των αυθεντικών Γκεϊσών έχει μειωθεί πρόσφατα, αν και υπάρχουν ακόμα πολλές «Γέίκος» και «Μάικος» , μαθητευόμενες Όταν πρόκειται για " Γκέισα" και "Γέϊκο" , λέγεται ότι δεν υπάρχουν ακριβείς διαφορές μεταξύ τους. Το καλύτερο βιβλίο, που ονομάζεται "Απομνημονεύματα της Γκέϊσας", γραμμένο από τον Αμερικανό Άρθουρ Χρυσό, έχει δημιουργήσει ένα ανανεωμένο ενδιαφέρον για τη Γκέισα.
②ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΙΜΟΝΟ; Τα υφάσματα που οι γυναίκες βάζουν σε εσένα και μπορείτε να τα δείτε στις παραπάνω οι φωτογραφίες και ονομάζονται "Κιμονό". Αυτό που ονομάζουμε σήμερα Κιμονό ήταν αρχικά ένα είδος εσώρουχου που ονομάζεται "Kosode" τότε που φορούσαν μακρύτερα ρούχα στην περίοδο Heian (794-1185). της περιόδου Muromachi (1336-1573), όταν οι ιαπωνίδες άρχισαν να τα φορούν χωρίς τις ρόμπες. Κατά τη διάρκεια της περιόδου Εdo (1603-1868), το κιμονό έγινε πιο διακοσμητικό και τα φύλλα που ονομάζονται "obi" έγιναν ευρύτερα.στο κάτω μέρος του Κίμωνος συρρέουν κατά μήκος του εδάφους, μέχρι που οι γυναίκες άρχισαν να προσαρμόζουν το μήκος τους, δεσμεύοντάς τα στη μέση χρησιμοποιώντας τα φύλλα. Ονομάζονταν"Μαγεία" και ήταν τυλιγμένα γύρω από τη μέση δύο φορές και δεμένα στην πλάτη με ένα πρωτότυπο τόξο . Όσο για τις περισσότερες από τις γυναίκες σήμερα, φορούν τα κιμονό μόνο σε ειδικές περιπτώσεις, όπως η εποχή του Νέου έτους, μια τελετή γενεθλίων ή δεξιώσεις. Μερικοί από τους ξένους φίλους μου υπέθεσαν ότι τα τόξα Obi τα χρησιμοποιούν για τη μεταφορά αντικειμένων, αλλά δεν συμβαίνει φυσικά κάτι τέτοιο.
Σας ευχαριστώ που επισκεφθήκατε το blog μου Εάν ενδιαφέρεστε για τον πολιτισμό της Γκέϊσας στην Ιαπωνία, σας συνιστώ να επισκεφθείτε το Κιότο. Θα μπορέσετε να τις γνωρίσετε και να έχετε μια καλή εμπειρία εκεί..
