ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΙΔΑ ΤΗΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΙΔΑ ΤΗΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ 

(TRIBUTE TO FAUNA OF PELOPONNESE)

...είδη ζώων, ενδημικών και μη, που κατοικούν στην Πελοπόννησο ή περνάνε από αυτήν, αν είναι μεταναστευτικά. 
Αξίζει να γνωρίσουμε καλύτερα κάποια 
από αυτά τα είδη, έτσι ώστε εάν κάποιος βρεθεί στον τόπο αυτών των πλασμάτων, 
να μπορεί να αναγνωρίσει κάποια από 
αυτά τα είδη. Σε όλη την Πελοπόννησο συναντάμε λαγούς, αγριογούρουνα, ασβούς, κουνάβια και άλλα είδη.
Ξεκινώντας, αρχίζουμε από την ορνιθοπανίδα, ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της πανίδας του τόπου μας. Σαφώς δεν γίνεται να γράψουμε για όλα τα είδη, γι αυτό, θα αναφερθούμε στα λίγο πιο σπάνια ήδη, χωρίς αυτό φυσικά να μειώνει την οικολογική αξία όλης της πανίδας στο σύνολο της. 
Στο πρώτο άρθρο μας, αυτό για τον Ταΰγετο, συναντάμε τον μεγαλοπρεπή χρυσαετό (Aquila chrysaetos).
Ο χρυσαετός είναι το μεγαλύτερο είδος αετού που φωλιάζει στην Ελλάδα και ο πέμπτος μεγαλύτερος σε άνοιγμα φτερών στον κόσμο. Το όνομα του παραπέμπει στην χρυσαφένια απόχρωση του τραχήλου του πτηνού. Η εξάπλωση του είναι από το βόριο τμήμα της Αμερικής, την νότια Ευρώπη, έως τα βάθη της Ασίας. Ζει κυρίως σε μεγάλα υψόμετρα, όπως και στον Ταΰγετο, όπου κυνηγά και αναπαράγεται. Το άνοιγμα των φτερών του είναι από 188 εκατοστά έως 254 εκατοστά, η μέση ταχύτητα του είναι 50 χιλιόμετρα την ώρα, 
η μέγιστη επιτάχυνση του είναι 130 χιλιόμετρα την ώρα, ενώ σε κάθετη εφόρμηση μπορεί 
να φτάσει μέχρι τα 240 χιλιόμετρα την ώρα. Κυνηγά συνήθως μικρά και μεσαία θηράματα. 
Ο χρυσαετός είναι πάρα πολύ δυνατός, καθώς τα γαμψά του νύχια μπορούν να ασκήσουν πίεση 230 κιλών, δεκαπλάσια δύναμη περίπου από αυτή που ασκεί ένα ανθρώπινο χέρι. Στην Ελλάδα παλαιότερα ήταν πολύ διαδεδομένο είδος, όμως με την καταστροφή των βιότοπων του, έμεινε σε πραγματικά ελάχιστα σημεία, στα ορεινά του Ταΰγετου στην Πελοπόννησο (είχε καταγραφεί και κοντά στον υγρότοπο Μούστου), στα ορεινά της Κρήτης, στα ορεινά της Πίνδου και της Θράκης.

χρυαετός

Ένα άλλο είδος αετού που έχουμε συναντήσει, είναι ο σπιζαετός (Aquila fasciata). 
Τον βρίσκουμε στην βόρεια Αφρική, στην νότια Ευρώπη κυρίως Ελλάδα και Ισπανία, 
ενώ φτάνει μέχρι την Ινδία και κάποια κομμάτια της νότιας Κίνας. Ο Σπιζαετός συχνάζει κυρίως σε ξηρές, ορεινές περιοχές με βράχια, αλλά εκτός αναπαραγωγικής περιόδου 
μπορεί να βρεθεί ακόμη και σε υγροτόπους. Στον Ταΰγετο τον βρίσκουμε να φωλιάζει πολλές φορές σε φαράγγια. Είναι σαφώς μικρότερος από τον χρυσαετό, το άνοιγμα 
φτερών του είναι από 150 εκατοστά έως 175 εκατοστά, ενώ λόγο του μεγέθους του 
πολλοί τον μπερδεύουν με γεράκι, καθώς είναι αρκετά ταχύς και ευέλικτος, σε σχέση 
με άλλα είδη αετών. 
Σε σχέση με τον μεταναστευτικό χρυσαετό, ο σπιζαετός είναι επιδημητικός, παραμένει 
όλο τον χρόνο σε μια περιοχή. Όπως και ο χρυσαετός, έτσι και ο σπιζαετός, λόγο της καταστροφής των βιοτόπων του και της λαθροθηρίας, τον βρίσκουμε πλέον κυρίως στον Ταΰγετο στην Πελοπόννησο, στον Έβρο σε ελάχιστους πληθυσμούς, καθώς και σε 
κάποια νησιά επίσης σε ελάχιστους πληθυσμούς.

σπιζαετός

Καλαμόκιρκος (Circus aeruginosus), τον έχουμε συναντήσει στον υγρότοπο Μούστου, καθώς και στην λίμνη Τάκα, στην Τεγέα. Είναι ημερόβιο πτηνό και ένας από τους κίρκους (πχ λιβαδόκιρκος, στεπόκιρκος και άλλα) που συναντάμε στην Ελλάδα. Η λατινική ονομασία του, παραπέμπει στο χαλκόχρωμο χρώμα του πτηνού, ενώ η ελληνική ονομασία παραπέμπει στους βιότοπους του πτηνού. Η εξάπλωση του, είναι κυρίως στην Ευρώπη, την Μέση Ανατολή, σε κάποια σημεία της βορειοδυτικής Αφρικής, καθώς και κάποια σημεία της Ασίας στον νότο. Όπως λέει και το όνομα του, τον συναντάμε κυρίως σε υγρότοπους με καλαμώνες, σε χορτολιβαδικές εκτάσεις, δέλτα ποταμών και λιμνοθάλασσες. Ο καλαμόκιρκος είναι ο μεγαλύτερος ευρωπαϊκός κίρκος, στο μέγεθος περίπου μιας γερακίνας. Το άνοιγμα των πτερών του είναι από 110 εκατοστά έως 130 εκατοστά. Στη πτήση έχει ένα χαρακτηριστικό που έχουν οι κίρκοι και τους ξεχωρίζει από τα γεράκια, πετάνε με ανορθωμένα τα φτερά σε σχήμα V, έχοντας κρεμασμένα τα πόδια τους, ενώ κάνουν συχνά απότομα σταματήματα και μικρές βουτιές, καθώς πετάει χαμηλά, κοντά στις καλαμιές αναζητώντας θηράματα. Είναι και αυτός, όπως και ο σπιζαετός, επιδημητικό είδος. 
Στην Ελλάδα τον βρίσκουμε σε υγρότοπους, όπως αναφέραμε τον υγρότοπο Μούστου και την λίμνη Τάκα, όμως κινδυνεύει από τις αποξηράνσεις των υγρότοπων και την λαθροθηρία, η οποία μειώνει σημαντικά τον πληθυσμό του καλαμόκιρκου.

καλαμόκιρκος

Γερακίνα (Buteo buteo), ένα σχεδόν θρυλικό πτηνό για την Ελλάδα, το οποίο έχει γίνει ακόμα και τραγούδι (Στέλιος Καζαντζίδης - της γερακίνας γιος). Ημερόβιο αρπακτικό όπως και ο καλαμόκιρκος. Την συναντάμε σχεδόν σε όλη την Ευρώπη και την Ρωσία. Στην Μέση Ανατολή και ένα τμήμα της ανατολικής Αφρικής, βρίσκουμε επίσης την γερακίνα, όπου όμως δεν αναπαράγεται εκεί, αλλά διαμένει μονάχα κάποιες εποχές του χρόνου. Στην Ελλάδα είναι επιδημητικό είδος, μόνιμος κάτοικος δηλαδή και το συναντάμε στον Ταΰγετο, στον Αλφειό, στο δέλτα του Ευρώτα, στην λίμνη Τάκα και σε άλλες περιοχές, όπου ευτυχώς δεν διατρέχει άμεσο κίνδυνο ο πληθυσμός της. Ζει σε μικρά δάση, λιβάδια, θαμνότοπους και σε πρόποδες βουνών. Η γερακίνα είναι στιβαρό αρπακτικό, αλλά δύσκολα ξεχωρίζει από άλλα αρπακτικά, που είναι σχεδόν ίδιου μεγέθους. 'Εχει άνοιγμα φτερών από 117 εκατοστά έως 140 εκατοστά. Έχει κομψό και σταθερό πέταγμα, σε αντίθεση με τον καλαμόκιρκο.

γερακίνα

Ένα άλλο πτηνό που χει τη δική του θέση στην λαογραφία και στα τραγούδια της Ελλάδας, είναι η πέρδικα ή πετροπέρδικα ή βουνίσια πέρδικα ή ορεινή πέρδικα (Alectoris graeca). 
Τη συναντάμε σε πολλά τραγούδια, με ίσως πιο γνωστό αυτό που την συνδέει και με την Πελοπόννησο, το παραδοσιακό ηρωικό τσάμικο "περδικούλα του Μοριά". Η πέρδικα ήταν πολύ γνωστή και στους αρχαίους Έλληνες, καθώς αναφέρεται στις Όρνιθες του Αριστοφάνη, ενώ ο Θεόφραστος υποστήριζε ότι η πέρδικα παραλλάζει τη φωνή της. Οι αρχαίοι Αθηναίοι την θεωρούσαν ως ένα από τα πιο εκλεπτυσμένα εδέσματα. Το όνομα του γένους (alectoris) προέρχεται από την αρχαία Ελληνική, αλεκτορίς, που αναφερόταν σε οικόσιτα κοτόπουλα. 
Η πετροπέρδικα είναι ενδημικό πτηνό της νότιας Ευρώπης και των Βαλκανίων, από την Ιταλία, έως την Ελλάδα, την Βουλγαρία και την Σερβία. Απαντάται σε όλη την Πελοπόννησο και σε ολόκληρη την ηπειρωτική Ελλάδα, καθώς και σε κάποια Ιόνια νησιά. Όπως μαρτυρά και το όνομα της, ζει σε βραχώδης πλαγιές, κυρίως στα βουνά, αν και μπορεί να ζήσει και 
σε παραθαλάσσιες περιοχές όταν δεν κινδυνεύει από τους κυνηγούς. Έχει γκρίζο χρώμα με καστανόγκριζη ράχη, λευκά πλευρά με μαύρες ραβδώσεις κόκκινα πόδια, ράμφος και δαχτυλίδι ματιού και λευκή τραχηλιά με μαύρο περιθώριο. Είναι μικροκαμωμένη, μόλις 33 
με 36 εκατοστά μήκος και άνοιγμα φτερών 46 έως 53 εκατοστά. Καθώς είναι πτηνό του εδάφους, πετάει μόνο σε ανάγκη, χαμηλά και με γρήγορα φτεροκοπήματα. Η πετροπέρδικα, παραδοσιακό πτηνό της Ελλάδας, αντιμετωπίζει πολλούς κινδύνους, όπως την έντονη θήρευση, αλλά και τον υβριδισμό με νησιωτικές πέρδικες, που απελευθερώνονται ανεξέλεγκτα κατά χιλιάδες για κυνηγετική κάρπωση, όπως στα Κύθηρα, όπου όλος ο πληθυσμός χαρακτηρίζεται πλέον ως υβριδικός, με αποτέλεσμα να εξαφανίζεται το 
είδος της πετροπέρδικα.

πετροπέρδικα

Φεύγοντας από την ορνιθοπανίδα, πάμε στην ερπετοπανίδα, εκεί όπου συναντάμε τέσσερις ενδημικές σαύρες, σχεδόν σε όλα τα άρθρα μας, από τον Ταΰγετο, τον Ευρώτα, τον Αλφειό, τον Λάδωνα, έως τον υγρότοπο Μούστου. Η πρώτη είναι η μοραϊτόσαυρα (Algyroides moreoticus). Είναι ενδημικό είδος της Ελλάδας και της Πελοποννήσου, το οποίο συμαίνει πως δεν θα την βρούμε πουθενά αλλού στον κόσμο. Το μέγεθος της είναι 10 εκατοστά με την ουρά, ημερόβια, γρήγορη και ευέλικτη. Την συναντάμε έως τα 1200 μέτρα υψόμετρο σε θαμνώδεις περιοχές. Είναι πιο εύκολο να την συναντήσουμε την άνοιξη, καθώς το καλοκαίρι κρύβεται, αποφεύγοντας τις υψηλές θερμοκρασίες. Οι χρωματισμοί ποικίλουν ανάλογα με το φύλο και την ηλικία του ατόμου, από ανοιχτό καστανό, έως σκούρο καφέ χρώμα.

μοραϊτόσαυρα

Δεύτερη είναι η γραικόσαυρα (Hellenolacerta graeca). Ενδημικό είδος της Πελοποννήσου και αυτή, ζει κοντά σε δάση, αλλά και σε θαμνώδεις περιοχές, πάντα κοντά σε πετρώδες έδαφος, γι αυτό μερικές φορές έχει το παρατσούκλι πετρόσαυρα. Το μέγεθος της είναι περίπου 16 εκατοστά με την ουρά. Το σώμα της είναι κάπως πλατύ, ενώ τα πόδια είναι μακρά και λεπτά. Το χρώμα είναι συνήθως γυαλιστερό καφέ, αλλά μπορεί να είναι και κιτρινωπό καφέ, με μια ελαφρά κοκκινωπή απόχρωση. Την βρίσκουμε έως τα 1600 μέτρα υψόμετρο, αλλά συνήθως τους πιο πολλούς πληθυσμούς τους βρίσκουμε από 300 έως 700 μέτρα. Είναι ευκίνητο είδος και ανεβαίνει σε βράχους, τοίχους και κορμούς δέντρων, ενώ αποφεύγει να παραμένει για πολλές ώρες στον ήλιο. Οι κύριες απειλές που αντιμετωπίζει γραικόσαυρα, είναι οι πυρκαγιές και η φύτευση ευκαλύπτων στη θέση της φυσικής βλάστησης της περιοχής.

γραικόσαυρα

Τρίτη είναι η πελοποννησιακή γουστέρα (Podarcis peloponnesiacus). 
Επίσης ενδημικό είδος της Πελοποννήσου. Κατοικεί σε βραχώδεις περιοχές, βοσκοτόπια 
και αγρούς. Την βρίσκουμε έως τα 2000 μέτρα υψόμετρο. Είναι μεγαλύτερη από την γραικόσαυρα, το μέγεθος της είναι περίπου 18 εκατοστά με την ουρά. Τα χρώματα της σαύρας είναι γκριζωπό καφέ, με μια ανοιχτή σπονδυλική λωρίδα. Το κάτω μέρος είναι κόκκινο, πορτοκαλί ή λευκό. Είναι ένα ευκίνητο είδος και αναρριχάται σε βράχους, 
τοίχους και κορμούς δέντρων, ενώ μπορεί να κάνει μακρά άλματα μεταξύ των βράχων.

πελοποννησιακή γουστέρα

Τέλος, τέταρτο είδος είναι ο οφιόμορος (Ophiomorus punctatissimus). Ένα είδος σαύρας που πολλοί μπορεί να το μπερδέψουν με φίδι, εξού και η ονομασία του, αφού δεν έχει 
πόδια και δυστυχώς πολλοί το σκοτώνουν ως φίδι, ενώ είναι εντελώς ακίνδυνο, αφού δεν διαθέτει δηλητήριο καθώς τρέφεται μόνο με ασπόνδυλα. Το μέγεθος της είναι 18 εκατοστά με την ουρά. Ενδημικό είδος της Πελοποννήσου, προτιμά περιοχές με χαμηλή βλάστηση έως τα 900 μέτρα υψόμετρο, κρύβεται κάτω από πέτρες ή θάβεται σε μαλακό χώμα. Αποφεύγει όπως και οι άλλες τρεις σαύρες, τις υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού.

οφιόμορος

Στα θηλαστικά τώρα, λίγοι γνωρίζουν πως ένα από τα πιο σπάνια είδη παρότι διάσημο, 
είναι το τσακάλι ή αλλιώς χρυσό τσακάλι (Canis aureus). Το συναντάμε στον Ταΰγετο, στον υγρότοπο Μούστου, αλλά και σε άλλα σημεία της Ελλάδας, όπως στον Έβρο, την κεντρική Μακεδονία και στη Σάμο, το μόνο νησί που βρίσκουμε τσακάλι. Πραγματικά παρεξηγημένο θηλαστικό, αδίκως κυνηγημένο, αφού είναι πτωματοφάγο. Είναι σε άμεση απειλή, αφού πλέον υπάρχουν μόνο  1500 καταγεγραμμένα ζώα. Ζει μέχρι τα 600 μέτρα υψόμετρο, 
σε δάση και πρόποδες βουνών. Με την εντατικοποίηση της κτηνοτροφίας, αλλάζουν δραματικά οι βιότοποι του τσακαλιού, με αποτέλεσμα να εξαφανίζεται σταθερά και γρήγορα από την Ελληνική γη, όπου μαζί με την Βουλγαρία, είναι τα δύο τελευταία μέρη στην Ευρώπη που βρίσκουμε το τσακάλι, καθώς ήδη έχει εξαφανιστεί σε όλη την υπόλοιπη Ευρώπη. Το τσακάλι μοιάζει πολύ με λύκο, αλλά είναι πολύ μικρότερο σε μέγεθος και ελαφρύτερο (70 με 80 εκατοστά μήκος, ύψος 40 με 50 εκατοστά και βάρος 11 με 14 κιλά). 
Η γούνα του τον χειμώνα είναι είτε κόκκινη γκρι με μαύρους τόνους που οφείλονται σε μαύρες τρίχες, είτε ένα φωτεινότερο κόκκινο της σκουριάς.  Είναι ντροπαλό είδος και σπάνια έρχεται σε άμεση επαφή με τον άνθρωπο, ενώ το πιο χαρακτηριστικό του είδους, είναι το ουρλιαχτό του τα βράδια.

τσακάλι

Ένα άλλο είδος είναι η βίδρα ή ευρωπαϊκή βίδρα (Lutra lutra), την οποία συναντάμε στον Αλφειό, στον Λάδωνα, στον Ευρώτα, καθώς και σε άλλα σημεία της Ελλάδας. Κάτοικος ποταμών και λιμνών με γλυκό νερό, αλλά καμιά φορά και υφάλμυρων νερών, με μακρύ κορμί, ελαστικό, μυώδες με παχιά γούνα χρώματος καφέ. Έχει κοντά πόδια, όμως κολυμπά εξαιρετικά γρήγορα, κουνώντας την ουρά της και τα πίσω πόδια. Τρώει έντομα, βατράχους και μικρότερα θηλαστικά. Έχει μήκος από 92 έως 140 εκατοστά με την ουρά και βάρος από 5 μέχρι 12 κιλά. Αρκετά παιχνιδιάρικη, συχνά παίζει ή κυνηγά στις όχθες των ποταμών.

βίδρα

Ένα σπάνιο είδος είναι ο νανοκρικετός (Cricetulus migratorius), που συναντάμε στη 
λίμνη Τάκα, στην Τεγέα. Η εξάπλωση του είναι από την ανατολική Ευρώπη, την Ρωσία, 
την κεντρική Ασία, έως την δυτική Κίνα. Στην Ελλάδα το βρίσκουμε μόνο στην Αρκαδία, όπως προαναφέραμε, στην Αχαΐα, την Κορινθία και την Φωκίδα. Είναι σε μεγάλη μείωση 
ο πληθυσμός του λόγο των φυτοφαρμάκων. Αυτό το τρωκτικό, που ανήκει στην κατηγορία των χάμστερ (αγγλική ονομασία grey dwarf hamster), είναι γκρίζο το χρώμα του με μεγάλα αυτιά, ενώ το μέγεθος του είναι μόλις 130 χιλιοστά. Ζει σε πάνω από 600 μέτρα υψόμετρο, σε θαμνώδεις περιοχές καθώς αποφεύγει τα πυκνά δάση.

νανοκρικετός

Το άλλο είδος που επίσης συναντάμε στην λίμνη Τάκα, είναι η λευκονυχτερίδα (Pipistrellus kuhlii). Με μέγεθος μόλις 5 εκατοστά, ζει κυρίως στην βόρεια Αφρική, την νότια Ευρώπη και την δυτική Ασία. Την βρίσκουμε σε εύκρατα δάση, αλλά και σε θαμνώδη εδάφη, σε περιοχές μεσογειακού τύπου. Παρά το παραπλανητικό του ονόματος, δεν είναι λευκή, αλλά καφέ χρώματος με μια μικρή λευκή ρίγα κάτω από το φτερό. Βρίσκει καταφύγιο σε σχισμές και ανοίγματα σε τοίχους κτιρίων, σε γέφυρες, στις σκεπές παλιών σπιτιών, αλλά και σε δέντρα. Τρέφεται με μικρά ιπτάμενα έντομα, όπως μυγάκια, κουνούπια και μικρές νυχτοπεταλούδες. Παρά την επικρατέστερη άποψη πως οι νυχτερίδες είναι τυφλές, η λευκονυχτερίδα έχει πολύ καλή όραση, κάτι που την κάνει εξαιρετικά αποτελεσματική στο κυνήγι εντόμων.

λευκονυχτερίδα

Περνώντας στην ιχθυοπανίδα, ξεκινάμε με ένα μικρό σπανιότατο ψαράκι, με το αστείο όνομα Ζαχαριάς αλμυρής (Aphanius almiriensis). Ο Ζαχαρίας σε διεθνές επίπεδο χαρακτηρίζεται ως "κρισίμος κινδυνεύον" και υπάρχει μόνο στα υφάλμυρα νερά του Μούστου σε ολόκληρο τον κόσμο, καθώς είναι ενδημικό της Πελοποννήσου αλλά και αρκετά σπάνιο είδος. Έχει μόλις 4 εκατοστά μέγεθος, δεν έχει αλιευτική αξία, όμως έχει τεράστια οικολογική αξία. Ζει σε υφάλμυρα νερά με ήρεμη ροή και σε μικρό βάθος, εκεί 
όπου η βλάστηση του εξασφαλίζει κάλυψη και τροφή. Ο Ζαχαρίας είναι εξαιρετικός κολυμβητής και ζει σε κοπάδια.

ζαχαριάς αλμυρής

Ένα άλλο εξαιρετικά απειλούμενο είδος, είναι ο λακωνικός πελασγός (Laconian pelasgus), ενδημικό της Πελοποννήσου το οποίο βρίσκουμε μόνο στον Ευρώτα. Είναι εξαιρετικά σπάνιο είδος, με ελάχιστες πληροφορίες δυστυχώς. Μικρό σε μέγεθος, καφέ χρώματος 
με μια σκούρα οριζόντια γραμμή. Υπάρχει όμως και ένας άλλος πελασγός, επίσης 
ενδημικό είδος. Ο στυμφαλικός πελασγός (Pelasgus stymphalicus), τον οποίο συναντάμε στον Αλφειό, στην λίμνη Τάκα και στην Στυμφαλία λίμνη, απ' όπου πήρε και το όνομα του. Φτάνει τα 12 εκατοστά, ψάρι του γλυκού νερού, ζει σε ποταμούς με ήρεμη ροή, αν και ανθεκτικό είδος απειλείται από την ρύπανση του νερού. Τα χρώματα του στυμφαλικού πελασγού είναι ασημί στο κάτω μέρος και πρασινωπό στο πάνω μέρος.

1. στυμφαλικός πελασγός - 2. λακωνικός πελασγός

Επόμενο είδος, είναι η καιαδική μένιδα (Squalius keadicus). Είναι και αυτό ενδημικό είδος, κατοικεί μόνο στα νερά του Ευρώτα, κάτι που την κάνει εξαιρετικά ευάλωτη όπως και τον λακωνικό πελασγό, από την ρύπανση των νερών του ποταμού και της κακής διαχείρισης του. Είναι ασημένιου χρώματος με ελαφρά πράσινο λαδί το πάνω μέρος του ψαριού. Φτάνει τα 25 εκατοστά μέγεθος, εμφανίζεται στα πιο βαθιά νερά του ποταμού, προτιμώντας σημεία όπου το ρεύμα είναι αργό. Τη βρίσκουμε σε αμμώδη πυθμένα. Τρέφεται κυρίως με υδρόβια έντομα.

καιαδική μένιδα

Τέλος, ένα ακόμα σημαντικό μέλος της ιχθυοπανίδας είναι η χρυσή μένιδα (Tropidophoxinellus spartiaticus), την οποία βρίσκουμε επίσης στα νερά του Ευρώτα, 
στα νερά του ποταμού Πάμισου της Μεσσηνίας και στα νερά του ποταμού Νέδας. Επίσης ενδημικό και απειλούμενο είδος, συγγενικό είδος των κυπρίνων. Το όνομα της, μαρτυρά 
το χρυσαφένιο χρώμα που έχει, με μια σκούρα οριζόντια γραμμή. Φτάνει τα 10 εκατοστά 
σε μέγεθος, ενώ κατοικεί σε σημεία με μέτριο ρεύμα. Τρέφεται με ασπόνδυλα, φυτά και μικρά υδρόβια έντομα.

χρυσή μένιδα

Στα άλλα είδη πανίδας, έχουμε την πεταλούδα Μενέλαος (Polyommatus menelaos), 
μια πανέμορφη πεταλούδα, η οποία είναι ενδημικό είδος και υπάρχει μόνο στον Ταΰγετο, ομορφαίνοντας τις πλαγιές του βουνού, σαν μικρή νεράιδα. Συνήθως έχει μπλε γαλάζια φτερά ή καφέ και κάποιες φορές έχει μαύρες κηλίδες. Πετάει κοντά και πάνω από τα δέντρα, σε σημεία με πηγές και νερά, όπου και αναπαράγεται.

πεταλούδα Μενέλαος

Ένα άλλο ενδημικό είδος, είναι η πεταλούδα της Πελοποννήσου (Charissa peloponnesiaria), την οποία βρίσκουμε στις περιοχές του Πάρνωνα και νοτιοανατολικά των Καλαβρύτων. 
Το χρώμα της είναι χρυσαφένιο προς το άσπρο και ανοιχτό καστανό.

πεταλούδα της ΠελοποννήσουΚείμενο και έρευνα του Νίκου Αϊβαλή
https://enastrongr.blogspot.com/2019/03/tribute-to-fauna-of-peloponnese.html?fbclid=IwAR0qW_zmoTq_dAIFaMNKHPN-CiOdffiacpoFimpmYcPpYgM_4ZBCm1OD22s

https://i-rena.blogspot.com/

Έλεος όχι άλλες χαζές εισαγωγές

Εισάγουμε οτιδήποτε σαβούρα υπάρχει από το εξωτερικό. Εισάγουμε ακόμα και προϊόντα που δεν υπάρχει λόγος να εισάγουμε. Αλλά να εισάγουμε και αμπελόφυλλα; Και μάλιστα από την Τουρκία;
ΕΛΕΟΣ.
Μόνοι μας βγάζουμε τα μάτια μας τελικά.

https://aatosmihalis.wordpress.com/

Μπορεί μια φιλία να εξελιχθεί σε έρωτα;

Συχνά ακούς από πολλούς πως φιλία ανάμεσα στον άντρα και στη γυναίκα δεν μπορεί να υπάρξει γιατί το ερωτικό ένστικτο υπερισχύει της φιλίας. Άλλοι πάλι υποστηρίζουν πως όταν τα αντίθετα φύλλα καταλήξουν να γίνουν φίλοι, δεν μπορεί με τίποτα να υπάρξει έρωτας, αφού ο φιλικός δεσμός ανάμεσα τους είναι τόσο δυνατός που τον καθιστά αυτομάτως ανέφικτο. Δυο γνώμες εκ διαμέτρου αντίθετες. Ποιά υπερισχύει τελικά;

Ο Γιάννης και η Μαρία, φίλοι από παιδιά μεγάλωσαν μαζί. Αχώριστοι, που τους έχανες που τους έβρισκες πάντα μαζί. Κολλητοί που λέμε. Στα παιχνίδια, στο σχολείο συνεχώς μαζί. Στην εφηβεία πέρασαν μαζί τις ανησυχίες, τα άγχη, τους πρώτους έρωτες ακόμα και στο πανεπιστήμιο. Συγκάτοικοι στα Γιάννενα, η Μαρία στην παιδαγωγική και ο Γιάννης στο μαθηματικό.

Σε κάθε τρέλα της Μαρίας, ο Γιάννης δίπλα της να την προσέχει. Σε κάθε χωρισμό της Μαρίας ο Γιάννης δίπλα της να την παρηγορεί «Πώς τα καταφέρνεις βρε Μαράκι και βρίσκεις πάντα τους λάθος άντρες; Δεν μπορώ να σε καταλάβω!» Της έλεγε συνεχώς ο Γιάννης. Στα μάτια του Γιάννη κανένας δεν ήταν κατάλληλος για την Μαρία. Όλοι ήταν λίγοι μπροστά της. Η Μαρία από την άλλη, πάντα είχε να πει κάτι αρνητικό για τα κορίτσια που γνώριζε ο Γιάννης «Καλά δεν βλέπεις πως είναι; Τι της βρίσκεις μου λες;» του έλεγε συνεχώς.
Δεν ήθελαν να το παραδεχτούν, αλλά βαθιά μέσα τους το ήξεραν. Δεν θα έβρισκαν ποτέ αυτό που έψαχναν γιατί απλούστατα το είχαν δίπλα τους. Ήταν ο ένας για τον άλλον, ήταν ο ένας το μισό του άλλου. Μια βαθιά φιλία που οδήγησε στον μεγάλο έρωτα.

Πόσο ωραίο είναι να έχεις δίπλα σου τον φίλο σου, τον σύντροφό σου, τον εραστή σου; Έναν άνθρωπο που σε ξέρει τόσο καλά, που σ’ έχει δει σε όλες τις φάσεις της ζωής σου, έναν άνθρωπο που δε θα φοβάσαι να δείξεις τον πραγματικό σου εαυτό.

Τελικά δεν υπάρχουν στερεότυπα και καλούπια, γιατί απλά στη ζωή όλα είναι πιθανά, ακόμα και οι μεγάλες φιλίες μπορούν να καταλήξουν σε μεγάλους έρωτες.

της Σοφία Β

https://gynaikaeimai.com/.

Περιτονίτιδα: Τι είναι η νόσος – Προσοχή στα «απλά» στομαχικά συμπτώματα

Περιτονίτιδα: Τι είναι η νόσος – 

Προσοχή στα «απλά» στομαχικά συμπτώματα

Η περιτονίτιδα είναι μια φλεγμονή και των δύο πετάλων του περιτοναίου (περίσπλαχνο και περίτονο). Το περιτόναιο , καλύπτει τα κύτος της κοιλίας και τα σπλάχνα. Έχει έκταση περίπου 6 τετραγωνικά μέτρα και προσβάλλεται συχνά από φλεγμονές.

Η περιτονίτιδα, ως μια φλεγμονή μπορεί να εμφανιστεί, στα παιδιά και στους ενήλικες όπως επίσης και στα δύο φύλα.

Τα αίτια της περιτονίτιδας μπορεί να είναι η διάτρηση της σκωληκοειδούς απόφυσης, η διάτρηση του έλκους του στόμαχου, η νέκρωση και ρήξη του έντερου, η ρήξη της χοληδόχου κύστης, η παγκρεατίτιδα κ.α.

Πως εκδηλώνεται η νόσος – Συμπτώματα
Επειδή συνήθως η περιτονίτιδα είναι αποτέλεσμα μιας άλλης πάθησης, πριν την εγκατάσταση της, θα προϋπάρξουν τα συμπτώματα της γενεσιουργού αίτιας τα οποία μπορεί να είναι τα εξής:

Πόνος συνεχής σε όλη την κοιλιά
Έμετοι χολώδεις (κιτρινοπράσινο χρώμα)
Ειλεός παραλυτικός (παράλυση του εντέρου)
Πυρετός από 38,7°C και στην συνέχεια κατεβαίνει στο 36°C
Ταχυπαλμία
Νηματοειδής σφυγμός
Ταχύπνοια
Διάγνωση της νόσου – Εξετάσεις
Η κλινική εξέταση και η καλή λήψη του ιστορικού είναι σημαντική για τη διάγνωση της νόσου. Εξετάσεις όπως μικροβιολογικές (αύξηση λευκών αιμοσφαιρίων άνω του 15.000-20.000 κ.ο.π) ακτινογραφίες, αξονική και μαγνητική τομογραφία βοηθούν στην τελική διάγνωση της νόσου.

Ποιες είναι οι πιθανές επιπλοκές
Η περιτονίτιδα είναι η ίδια μία σοβαρή επιπλοκή. Σε περαιτέρω επιβάρυνση της νόσου μπορεί ο ασθενής να μεταπέσει σε σηπτικό σοκ (καταπληξία).

Θεραπεία – Μέθοδοι αντιμετώπισης
Η θεραπεία της περιτονίτιδας αποσκοπεί στην θεραπεία της γενεσιουργού αίτιας. Η χειρουργική διάνοιξη της περιτοναϊκής κοιλότητας για παροχέτευση και καθαρισμό της, αποτελεί την βασικότερη θεραπευτική ενέργεια.

https://www.pentapostagma.gr/

Συντάξεις Απριλίου 2019 – Πότε πληρώνονται οι συντάξεις Απριλίου 2019 – Οι ημερομηνίες πληρωμής για όλους τους συνταξιούχους όλων των Ταμείων

Συντάξεις Απριλίου 2019 – 

Πότε πληρώνονται οι συντάξεις Απριλίου 2019 – Οι ημερομηνίες πληρωμής για όλους τους συνταξιούχους όλων των Ταμείων

Το Δημόσιο  θα καταβάλλει τις συντάξεις Απριλίου 2019  την Πέμπτη 28 Μαρτίου 2019

Το ΙΚΑ θα καταβάλλει τις συντάξεις Απριλίου 2019  την Πέμπτη 28 Μαρτίου 2019

Για τα υπόλοιπα Ταμεία οι συντάξεις του Απριλίου 2019 θα πληρωθούν ως εξής:

Το ΝΑΤ θα καταβάλλει τις συντάξεις Απριλίου 2019  την Πέμπτη 28 Μαρτίου 2019

Ο ΟΑΕΕ θα καταβάλλει τις συντάξεις Απριλίου 2019 την Τετάρτη 27 Μαρτίου 2019 

Ο ΟΓΑ θα καταβάλλει τις  συντάξεις Απριλίου 2019 την Τετάρτη 27 Μαρτίου 2019

(Τα υπόλοιπα ταμεία του Υπουργείου Εργασίας θα καταβάλλουν τις συντάξεις Απριλίου 2019  την Πέμπτη 28 Μαρτίου 2019)

(Οι προσωρινές συντάξεις Ενόπλων Δυνάμεων, Σωμάτων Ασφαλείας και Πυροσβεστικού Σώματος του Απριλίου 2019 θα καταβληθούν την Πέμπτη 28 Μαρτίου 2019)

Η πληρωμή των επικουρικών συντάξεων

Επικουρικές Συντάξεις (ΕΤΕΑΕΠ)  Απριλίου 2019 – Πληρωμή στις 2 Απριλίου 2019 ημέρα Τρίτη

Το ΕΤΕΑΕΠ θα καταβάλλει τις επικουρικές συντάξεις Απριλίου 2019 στις 2 Απριλίου 2019 ημέρα Τρίτη

http://www.odigostoupoliti.eu/

Φορολογικές δηλώσεις 2019: Ανοίγει το TAXISnet -Πότε ξεκινούν οι δόσεις

Φορολογικές δηλώσεις 2019: 

Ανοίγει το TAXISnet -

Πότε ξεκινούν οι δόσεις

Από μέρα σε μέρα αναμένεται να ανοίξει η πλατφόρμα του TAXISnet για τις φορολογικές δηλώσεις του 2019, που αφορούν στα εισοδήματα του 2018.

Οι φορολογούμενοι, φέτος, θα έχουν τη δυνατότητα να υποβάλουν τις δηλώσεις για τα εισοδήματά τους νωρίτερα από άλλες χρονιές, με την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) να θέτει ως καταληκτική ημερομηνία την 30η Ιουνίου 2019.

Από τα μέχρι στιγμής στοιχεία προκύπτει ότι δεν θα υπάρξει καμία αλλαγή στον τρόπο εξόφλησης του φόρου.

Αυτό σημαίνει ότι θα ισχύσει το γνωστό σύστημα των τριών, ισόποσων διμηνιαίων δόσεων.

Η πρώτη δόση θα πρέπει να καταβληθεί μέχρι τα τέλη Ιουλίου, η δεύτερη μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου και η τρίτη μέχρι τα τέλη Νοεμβρίου.

Καμία αλλαγή δεν θα έχει και το έντυπο που θα κληθούν να συμπληρώσουν πάνω από 6 εκατομμύρια φορολογούμενοι, καθώς θα είναι το ίδιο Ε1 με το 2018.

Υπενθυμίζεται ότι απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή στη συμπλήρωση του εντύπου καθώς υπάρχουν 9 «χρυσοί» κωδικοί που μπορούν να αποφέρουν σημαντική έκπτωση φόρων.

Καταφθάνει και ο ΕΝΦΙΑ

Νωρίτερα από κάθε άλλη χρονιά αναμένεται να φθάσει και η «λυπητερή» του ΕΝΦΙΑ, με τις καταβολές των δόσεων να ξεκινούν τον Αύγουστο, αντί του Σεπτεμβρίου, όπως ίσχυε μέχρι πέρυσι.

Τα ειδοποιητήρια του ΕΝΦΙΑ θα σταλούν στους φορολογούμενους εντός του Ιουλίου.

https://www.pentapostagma.gr/

Οι ειδικοί προειδοποιούν: Aυτός είναι ο λόγος που δεν πρέπει να τρώμε ντομάτα μαζί με αγγούρι

Οι ειδικοί προειδοποιούν: 

Aυτός είναι ο λόγος που δεν πρέπει να 

τρώμε ντομάτα μαζί με αγγούρι

Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι τα αγγούρια και οι ντομάτες δεν είναι συμβατά και δεν πρέπει ποτέ να καταναλώνονται μαζί.

Αυτό γιατί το ελαφρύτερο συστατικό θα καταλήξει να περάσει στο έντερο μόνον όταν το πρώτο είναι πλήρως αφομοιωμένο. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα τη ζύμωση του τροφίμου στο στομάχι σας, κάτι το οποίο μπορεί να δηλητηριάσει ολόκληρο το σώμα. Θα οδηγήσει σε αργή πέψη και ζύμωση σακχάρων και αμύλων, και δεν θα σας επιτρέψει να απολαύσετε το γεύμα σας όπως θα έπρεπε.

Η διαδικασία της ζύμωσης μπορεί να προκαλέσει αέρια, πρήξιμο και πόνο στο στομάχι, καθώς και εντερικά προβλήματα.

Γιατί τα αγγούρια και οι ντομάτες δεν είναι συμβατά και δεν πρέπει ποτέ να καταναλώνονται μαζί; Εδώ πρέπει να ξέρετε καλά το εξής: όταν αυτά τα 2 συστατικά φτάσουν στο στομάχι και ξεκινήσει η διαδικασία της ζύμωσης, το οξύ που απελευθερώνεται στην κοιλιακή χώρα για την πέψη μπορεί να προκαλέσει πολλά πεπτικά προβλήματα.

Η κατανάλωση φρούτων μετά το γεύμα δεν είναι σίγουρα μια καλή ιδέα! Γιατί; Επειδή τα φρούτα χρειάζονται πολύ χρόνο για να αφομοιωθούν και δεν πρέπει ποτέ να μείνουν πολύ στο στομάχι.

Εάν τα τρώτε μετά το φαγητό, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε παλινδρόμηση οξέος και άλλα πεπτικά προβλήματα.

Επίσης, πολλά είναι τα λάθη που κάνουμε στο πρωινό μας. Γνωρίζετε ποια είναι; Ένα ακόμη μεγάλο λάθος στη καθημερινότητά μας, είναι η τσίχλα. Δεν υπάρχει κάποιος που να μη φάει έστω 2 τσίχλες την ημέρα.

https://www.pentapostagma.gr/

Τα στατιστικά της κατανάλωσης αλκοόλ από άντρες και γυναίκες

Τα στατιστικά της κατανάλωσης αλκοόλ από άντρες και γυναίκες

Σε προηγούμενο  άρθρο, είχαμε αναφερθεί στην έρευνα που παρουσίασε το ινστιτούτο Οδικής Ασφάλειας Traffic Injury Research Foundation (TIRF), με αντικείμενο τη διαφορετική αντιμετώπιση του φαινομένου της οδήγησης υπό την επήρεια αλκοόλ, μεταξύ ανδρών και γυναικών.

Από την έρευνα του TIRF, προέκυψαν ορισμένα στατιστικά ευρήματα που αφορούν στον Καναδά, ωστόσο έχουν ευρύτερο ενδιαφέρον:

• Το ποσοστό των ανδρών που παραδέχθηκαν ότι οδήγησαν υπό την επήρεια αλκοόλ στις τελευταίες 30 ημέρες του 2018, έφτασε το 26,2%, ενώ αντίστοιχα για τις γυναίκες ήταν 14%

  Κατά την περίοδο 2011-2015, το επίπεδο συγκέντρωσης οινοπνεύματος σε γυναίκες οδηγούς που έχασαν τη ζωή τους σε τροχαίο έχοντας καταναλώσει αλκοόλ, ήταν 0,171, ενώ το αντίστοιχο σε άντρες ήταν 0,173, τη στιγμή που το όριο είναι 0,08. Αντίστοιχα ήταν τα στατιστικά και για γυναίκες πεζούς (0,207) σε σύγκριση με άντρες πεζούς (0,209) που έχασαν τη ζωή τους σε τροχαίο
• Το 1986, 1 στους 13 οδηγούς που συνελήφθησαν υπό την επήρεια αλκοόλ ήταν γυναίκες. Μεταξύ 2005 και 2011, η αναλογία έγινε 1 στους 6, ενώ το 2015 ήταν 1 στους 5. Προφανώς οι γυναίκες που οδηγούν υπό την επήρεια αλκοόλ παραμένουν λιγότερες από τους άντρες, ωστόσο το ποσοστό τους έχει υπερδιπλασιαστεί, σε διάρκεια σχεδόν 30 ετών (1986-2015)
• Το 2015, οι γυναίκες που έχασαν τη ζωή τους οδηγώντας υπό την επήρεια αλκοόλ έφτασαν στο 18% των συνολικών θανάτων από αυτή την αιτία, ενώ είναι το 34% όλων των επιβατών που έχασαν τη ζωή τους. Δηλαδή, σχεδόν όσες γυναίκες σκοτώθηκαν ως οδηγοί, σκοτώθηκαν και ως επιβάτες, γεγονός που συνδέεται με αυτό που γράψαμε σε προηγούμενο άρθρο, ότι εκ φύσεως δυσκολεύονται να αρνηθούν την είσοδο σε αυτοκίνητο με οδηγό που έχει πιεί

Μια ακόμη παράμετρος που πρέπει να λαμβάνουμε υπ' όψιν, σύμφωνα με το TIRF, είναι πως αν και οι κοινωνίες μας έχουν εκσυγχρονιστεί σε επίπεδο αντιλήψεων, παραμένει πολύ πιο δύσκολο για μια γυναίκα να ομολογήσει ότι έχει καταναλώσει υπερβολική ποσότητα αλκοόλ, σε σύγκριση με έναν άντρα.

Υπενθυμίζεται, πως η παραπάνω έρευνα έγινε σε συνεργασία με την Beer Canada, γεγονός που καταδεικνύει και τη λογική των εταιρειών κατανάλωσης ποτών σε χώρες όπως ο Καναδάς.

Αν θέλετε να διαβάσετε αναλυτικά την έκθεση του Traffic Injury Research Foundation, πατήστε εδώ

ΝΩΝΤΑΣ ΔΟΥΖΙΝΑΣ

iaveris

ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ

Έτοιμο το πρώτο πιστό αντίγραφο της Νίκης της Σαμοθράκης βάρους 6,5 τόνων

Έτοιμο το πρώτο πιστό αντίγραφο της Νίκης της Σαμοθράκης βάρους 6,5 τόνων

Posted on Μαρτίου 22, 2019by ellas

Ένα πιστό αντίγραφο του επιβλητικού μαρμάρινου αγάλματος της Νίκης της Σαμοθράκης, που από το 1884 διαχέει το φως του ελληνικού πολιτισμού ανά την υφήλιο ως ένα από τα πιο εντυπωσιακά εκθέματα του Μουσείου του Λούβρου, δεσπόζει εδώ και λίγες μέρες στην παραλιακή λεωφόρο της Αλεξανδρούπολης, ενδιάμεσο σταθμό, λίγους μήνες πριν ταξιδέψει στη «γενέτειρά» της, τη Σαμοθράκη.

Οι προσπάθειες για την επιστροφή του αγάλματος στη χώρα μας είναι πολύχρονες, παρότι δεν έχουν αποδώσει έως τώρα. Ο αντιπεριφερειάρχης Έβρου, Δημήτρης Πέτροβιτς, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ εξηγεί το πώς φτάσαμε στο σήμερα και στην κατασκευή αυτού του πιστού αντιγράφου: «Η ιδέα να ζητήσουμε από το Μουσείο του Λούβρου, την τρισδιάστατη (3D) ψηφιοποίηση αρχείου, βάσει του οποίου φιλοτεχνήθηκε το εν λόγω ακριβές αντίγραφο, γεννήθηκε το 2012, κατά τη διάρκεια της επίσκεψής μας, με τον αείμνηστο Γιώργο Παυλίδη, όντες περιφερειακοί σύμβουλοι, στη Σαμοθράκη. Επισκεπτόμενοι το μουσείο του νησιού, ο ίδιος εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του για το αντίγραφο που υπήρχε μέσα στο χώρο, το οποίο σε καμία περίπτωση δεν αντιπροσώπευε και δεν αναδείκνυε την αίγλη αυτού του αγάλματος, του πρωτότυπου».

«Το αίτημα προς το Λούβρο για την απόκτηση δύο πιστών αντιγράφων, πιστοποιημένων, εστάλη λίγο μετά την εκλογή του Γιώργου Παυλίδη στη θέση του περιφερειάρχη ΑΜΘ και έγινε αποδεκτό, με συγκεκριμένους όρους από το Μουσείο», προσθέτει ο αντιπεριφερειάρχης Έβρου.

Το ακριβές αντίγραφο της Νίκης της Σαμοθράκης κατασκευάστηκε από μάρμαρο Θάσου σε εργοστάσιο στη Δράμα και οι διαστάσεις του είναι ίδιες με αυτές του πρωτότυπου, με ακρίβεια χιλιοστού και βάρος περίπου 6,5 τόνους. «Ο Ηλίας Κυριακίδης, ιδιοκτήτης μίας πολύ μεγάλης εταιρείας μαρμάρων της Δράμας, προσφέρθηκε να δημιουργήσει το πρώτο άγαλμα, με μάρμαρο Θάσου, που είναι υψηλής αντοχής στις καιρικές συνθήκες, και να το δωρίσει στην Περιφέρεια», σημειώνει ο κ. Πέτροβιτς και προσθέτει: «Η πιστή αποτύπωσή του απαιτούσε τη χρήση ενός ρομποτικού μηχανήματος τελευταίας τεχνολογίας, το οποίο διέθετε η εταιρεία. Χρειάστηκαν τρεις μήνες για σχηματοποιηθεί το γενικό περίγραμμα και οι βασικές λεπτομέρειες του αγάλματος σε ένα κομμάτι μαρμάρου βάρους περίπου 18 τόνων. Χρειάστηκαν άλλοι τρεις μήνες στη συνέχεια και δύο γλύπτες της σχολής της Τήνου, οι οποίοι σμίλευσαν τις λεπτομέρειες, ολοκληρώνοντας την εξαιρετική δημιουργία το καλοκαίρι του 2018».

Ο κ. Πέτροβιτς αναφέρθηκε και στον «συμβολικό προσανατολισμό των αγαλμάτων», καθώς το άγαλμα που θα τοποθετηθεί στην Αλεξανδρούπολη θα «κοιτά» προς τη Σαμοθράκη και εκείνο που θα τοποθετηθεί σύντομα στον αύλειο χώρο του μουσείου της Σαμοθράκης θα «βλέπει» προς το Μουσείο του Λούβρου, προκειμένου να καταδεικνύεται «η διαρκής μας απαίτηση να επιστρέψει η Νίκη στο φυσικό της χώρο», όπως λέει χαρακτηριστικά.

«Η προσφορά της εταιρείας είναι πολύ σημαντική και ανεκτίμητη, γιατί αναδεικνύει ότι υπάρχουν και σήμερα ευπατρίδες στη χώρα μας, παράδειγμα προς μίμηση, καθώς αυτή είναι η πολιτιστική μας κληρονομιά, την οποία οφείλουμε να διαφυλάξουμε, έστω και μέσω των αντιγράφων. Βέβαια, αυτό δεν αναιρεί τη διαρκή μας απαίτηση και επιθυμία να επιστρέψει η Νίκη στο φυσικό της χώρο», καταλήγει ο κ. Πέτροβιτς.

Σημειώνεται ότι σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του κ. Πέτροβιτς, το μαρμάρινο άγαλμα θα παραμείνει για τους επόμενους μήνες στον αύλειο χώρο του Νομαρχείου Αλεξανδρούπολης, στην παραλιακή λεωφόρο, έως ότου ετοιμαστεί η βάση στην οποία θα τοποθετηθεί στη Σαμοθράκη, τη μελέτη και δημιουργία της οποίας ανέλαβε η αρχαιολογική υπηρεσία. 

1. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ (Λ. Παπαδημητρίου)

. 2.Πηγή

https://ellas2.wordpress.com/