ΣΙΝΤΑΡΤΑ ΓΚΑΟΥΤΑΜΑ Ή ΒΟΥΔΑΣ.....Ο ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΟΥ ΒΟΥΔΙΣΜΟΥ

Σιντάρτα Γκαουτάμα ή Βούδας, ο ιδρυτής του βουδισμού

Ο Σιντάρτα Γκαουτάμα γεννήθηκε στις 8 Απριλίου του 563 π.Χ. στο Νεπάλ  και ήταν πρίγκιπας της φυλής Σάκυα. Στην ηλικία των 30 ετών   εγκαταλείπει την πατρογονική του εστία και την πολλά υποσχόμενη ζωή του, για να ξεκινήσει μια εξάχρονη περιπλάνηση που θα οδηγήσει στην εγκαθίδρυση μιας από τις αρχαιότερες θρησκείες στον κόσμο.

Ο Σιντάρτα στην διάρκεια της περιπλάνησης του, κατά την οποία θα ζήσει ασκητικά και μέσα σε απόλυτη αυταπάρνηση, θα προσπαθήσει να ανακαλύψει το νόημα της οδύνης σε αυτό τον κόσμο αλλά και να δώσει απαντήσεις σε μια σειρά από φιλοσοφικά ερωτήματα. Ποια είναι η αλήθεια; Τι είναι η αιωνιότητα; Πως επιτυγχάνει κανείς την εσωτερική γαλήνη, αλλιώς την λεγόμενη νιρβάνα;

Μετά από έξι χρόνια περιπλάνηση στις βορειοανατολικές πεδιάδες της Ινδίας ο Σιντάρτα θα κάτσει κάτω από το δέντρο Μπόντχι για να διαλογιστεί κι εκεί θα δεχτεί την φώτιση και θα γίνει Βούδας (Βούδας σημαίνει Πεφωτισμένος). Το φως της θείας γνώσης θα αποκαλυφθεί στον Σιντάρτα, ένα πρωινό με την ανατολή του ήλιου κι ένα μειδίασμα θα σφραγίσει για πάντα την όψη του. Είναι το γνωστό χαμόγελο με το οποίο απεικονίζεται ο Βούδας σε όλες τις μορφές τέχνης και ενσαρκώνει την θεία ευτυχία και μακαριότητα.

Ο Βούδας θα διδάξει για 45 χρόνια σε περιοχές της Ασίας και θα προσελκύσει χιλιάδες πιστούς στο δρόμο του Ντάρμα που καταπιάνεται με τον πόνο που προκαλούν στον άνθρωπο τα γηρατειά, η αρρώστια και ο θάνατος. Ο Βούδας στο επίκεντρο της διδασκαλίας του έχει τον άνθρωπο κι όχι τον θεό όπως θα περίμενε κανείς, γι αυτό και από πολλούς ο Βουδισμός θεωρείται μια «άθεη» θρησκεία.

Ο ίδιος ο Βούδας, δεν έδωσε ποτέ θεϊκή υπόσταση στον εαυτό του, ούτε ισχυρίστηκε ότι εκτελεί κάποια θεϊκή αποστολή. Η θεοποίηση του προήλθε αργότερα από τους πιστούς οπαδούς του που στο διάστημα των αιώνων κατέγραψαν την προφορική διδασκαλία του Βούδα.

Ο Βούδας θεωρείται ένας μεταρρυθμιστής της θρησκείας των Βραχμάνων του Ινδουισμού που στο επίκεντρο της διδασκαλίας τους σε αντίθεση με τον Βουδισμό, έχουν την «πλήρη απορρόφηση του πιστού από τον Θεό».

Ο Βουδισμός αντίθετα, μιλάει για την πλήρωση, την τελείωση του ανθρώπου μέσα από την ασκητική ζωή που οδηγεί τον άνθρωπο στην θεϊκή γνώση. Δηλαδή ούτε λίγο ούτε πολύ ο άνθρωπος μετατρέπεται σε θεό και για να γίνει αυτό, ο άνθρωπος πρέπει να ελευθερωθεί από τα δεινά της ζωής.

Βασική αρχή της διδασκαλίας του Βουδισμού είναι η ματαιότητα της ζωής πάνω στη γη, το εφήμερο και η φθορά που την καθιστούν δαιμονική. Ο άνθρωπος μπορεί να αντιμετωπίσει την φθορά και το εφήμερο της ζωής, αποστασιοποιούμενος από τις επιθυμίες της σάρκας, μέσω της κατάστασης της Νιρβάνας που είναι μια κατάσταση απάθειας. Η διέξοδος από τον πόνο και την ματαιότητα της ζωής είναι ο δρόμος του Βουδισμού που οδηγεί στην αυτό-λύτρωση, την φώτιση και τη θεία γνώση.

Βούδας

Η λέξη Βούδας ή Μπούντχα (χ δασύ) στην αρχαία ινδική γλώσσα, τη Σανσκριτική, σημαίνει ο «Αφυπνισμένος» ή «Φωτισμένος». Προέρχεται από τη ρίζα του ρήματος μπουντχ, που σημαίνει αφυπνίζω, φωτίζομαι και κατανοώ.

Η λέξη βούδας, συνεπώς, δεν αφορά στον συγκεκριμένο θρησκευτικό δάσκαλο που έζησε στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, αλλά ένα τύπο ανθρώπου που έφθασε σε σημείο πνευματικής επίτευξης. Ο ιστορικός Σιντάρτα Γκοτάμα είναι απλά ένας σε μια μεγάλη ακολουθία από Βούδες, η οποία κατευθύνεται είτε προς το άχρονο παρελθόν είτε στους μακρινούς ορίζοντες του μέλλοντος.

Εν τούτοις ξεχώρισε —και έγινε τελικά η ηγετική μορφή του Βουδισμού— καθώς δίδαξε και σε άλλους τον τρόπο για να ακολουθήσουν την πορεία του. Μερικοί πιστεύουν ότι δεν ήταν παρά ένας άνθρωπος που βρήκε το μονοπάτι που τον οδήγησε τελικά στη φώτισή του και το δίδαξε στους μαθητές του. Άλλοι τον θεωρούν ως τον τελευταίο μιας σειράς από Βούδες που ήρθαν στον κόσμο για να κηρύξουν ή να αναβιώσουν την ντάρμα, η οποία αποτελεί την διδασκαλία ή την οδό του Βούδα. Κάποιοι άλλοι τον θεωρούνμποντισάτβα, έναν άνθρωπο που πέτυχε τη φώτιση αλλά ανέβαλε την είσοδό του στη Νιρβάνα για να βοηθήσει κι άλλους που αναζητούσαν τη φώτιση.

Ο Γκοτάμα, που αναφέρεται από τους Βουδιστές ως Σακυαμούνι Βούδας δεν διεκδίκησε τη θειότητα, ούτε επιβεβαίωσε ότι ήταν ένθεος. Βούδας μπορεί να είναι ή να γίνει όποιος αφυπνίζεται πλήρως στην αληθινή φύση της ύπαρξης και απελευθερώνεται από τον κύκλο της γέννησης, του θανάτου και της αναγέννησης και επιτυγχάνει την κατάσταση της παντογνωσίας. Οι Βούδες δεν είναι παντοδύναμοι όπως ο Θεός του Ιουδαϊσμού ή του Χριστιανισμού. Οποιοσδήποτε μπορεί να απελευθερωθεί από την οδύνη όπως ο Γκοτάμα, ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου, ή κοινωνικής τάξης.

Οι αρχές

Οι αρχές με τις οποίες μπορεί να επιτύχει κανείς τη φώτιση ονομάζονται Ντάρμα, που στο εννοιολογικό πλαίσιο του Βουδισμού σημαίνει νόμος, δόγμα ή αλήθεια.

Ο Βουδισμός είναι ένα από τα αρχαιότερα θρησκεύματα. Περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα θρησκευτικών δοξασιών, φιλοσοφικών αρχών, εθίμων, θεσμών και ηθικών κανόνων που αποδίδονται στον Βούδα. Σήμερα υπολογίζεται ότι περίπου μισό δισεκατομμύριο άνθρωποι ακολουθούν τον Βουδισμό.

“Η εμφάνιση του Βουδισμού, μιας από την αρχαιότερες θρησκείες στον κόσμο τοποθετείται στην Ινδία τον 6ο αιώνα π.χ.

Ο Βουδισμός παρότι συγκαταλέγεται στις πέντε μεγαλύτερες θρησκείες του κόσμου, διαφοροποιείται εξολοκλήρου από την λογική και την φιλοσοφία που διέπει τον Χριστιανισμό, των Μωαμεθανισμό, τον Ιουδαϊσμό και εν μέρει τον Ινδουισμό. Ο Βουδισμός δεν αναφέρεται στην λατρεία ενός υπέρτατου όντος, του Θεού, αλλά αποτελεί ένα ιδεολογικό- φιλοσοφικό σύστημα αξιών που σκοπό έχει να οδηγήσει την ανθρώπινη ύπαρξη στην ολοκλήρωση ή αλλιώς στην φώτιση, δηλαδή σε μια κατάσταση πλήρους πνευματικής και ψυχικής διαύγειας.

Η αντίληψη του Βουδισμού για τον κόσμο είναι ότι αποτελείται από τις ψυχές και τους νόμους. Η ψυχή δεν είναι ωστόσο αποκλειστικότητα της ανθρώπινης φύσης αλλά βρίσκεται μέσα σε καθετί έχει ζωή. Οι ψυχές οφείλουν να υπακούν στους νόμους της φύσης για να έρθουν σε αρμονία με το σύμπαν.

Πέρα αυτού του θεωρητικού – θεολογικού υποβάθρου ο Βουδισμός όπως και οι υπόλοιπες θρησκείες, διέπεται από ένα σύστημα σαφών κανόνων που απαγορεύουν συγκεκριμένες πράξεις. Έτσι σύμφωνα με την διδασκαλία του Βούδα απαγορεύεται να σκοτώσεις, να κλέψεις, να μοιχεύσεις, να πεις ψέματα και να μεθύσεις. Περαιτέρω ο Βούδας αναλύει οκτώ βαθμίδες λύτρωσης που αν ακολουθήσει ο άνθρωπος θα περιέλθει στην κατάσταση της φώτισης. Αυτές είναι η ορθή πίστη, ο ορθός σκοπός, η ορθή συμπεριφορά, η ομιλία, η ορθή προσπάθεια, ο ορθός τρόπος βιοπορισμού, η ορθή κυριαρχία σκέψεως και η ορθή περίσκεψη.

Στο βουδισμό συναντούμαι το Κάρμα αλλά με μια νέα μορφή που διαφέρει σημαντικά από αυτή που ισχύει στον Ινδουισμό στον οποίο έχει περισσότερο την λογική της τιμωρίας. Ο Βούδας έδωσε στο Κάρμα την μορφή της ανταμοιβής η οποία ωστόσο εξακολουθεί να εξαρτάται από την πορεία της ψυχής στις προηγούμενες ζωές της. Η ψυχή κι εδώ ξεφεύγει από τον ατελείωτο κύκλο του Κάρμα όταν φτάσει στην κατάσταση της Νιρβάνας , της απάθειας στην οποία πλέον ο άνθρωπος δεν επηρεάζεται ούτε από το καλό ούτε από το κακό, δεν αισθάνεται τον πόνο, τα γηρατειά και δεν τον αγγίζει ο θάνατος.

Ο Βούδας πέθανε σε ηλικία 80 ετών (για την ακρίβεια αποφάσισε να πεθάνει) ύστερα από 45 χρόνια διδασκαλίας. Το σώμα του κάηκε και μοιράστηκε σε οκτώ μέρη που διανεμήθηκε σε διάφορες περιοχές όπου και κτίστηκαν μεγάλοι ναοί που έγιναν λατρευτικοί τόποι. Ο ίδιος ο Βούδας ποτέ δεν επιδίωξε την θεοποίηση του.

Αμέσως μετά τον θάνατο του οι πιστοί μαθητές του συγκεντρώθηκαν για να κάνουν την πρώτη καταγραφή της προφορικής διδασκαλίας του Βούδα, δημιουργώντας το μοναστικό τάγμα των Σάγκχα. Οι πρώτοι αυτοί μοναχοί είναι που κωδικοποίησαν το κήρυγμα του Βούδα και στους κόλπους του τάγματος μπορούσε να γίνει δεκτός οποιοσδήποτε, ανεξαρτήτου κάστας.

Όπως και σε κάθε άλλη θρησκεία έτσι και στον Βουδισμό έχουμε αναθεωρητικές τάσεις που δημιούργησαν σχίσμα στους κόλπους της κοινότητας των Βουδιστών και σε αρκετές περιπτώσεις διώχθηκαν. Το παράδοξο της μεγάλης αυτής θρησκείας που προσηλύτισε εκατομμύρια πιστών στην διάρκεια των αιώνων, είναι η σταδιακή ύφεσή και σε αρκετές περιπτώσεις η εξάλειψη της. Μάλιστα το ακόμη πιο παράδοξο είναι πως η σχεδόν πλήρης εξάλειψη του Βουδισμού που είναι μια από τις αρχαιότερες θρησκείες πραγματοποιήθηκε στην γενέτειρα του την Ινδία. Η αιτίες αυτής της συρρίκνωσης δεν γίνεται να προσδιοριστούν με ακρίβεια. Πάντως ένα σημαντικός παράγοντας θεωρείται η εξάπλωση του Ισλαμισμού στην Ασία και ειδικότερα στην Ινδία σε συνδυασμό με τα ιδιαίτερα επίπεδα ανοχής που δείχνει ο Βουδισμός και την μη δογματικότητα του, που τον κατέστησαν ευάλωτο στις «επιθέσεις » άλλων θρησκευμάτων.

Ο βουδισμός τηρεί την ηθική ισότητα των ανθρώπων, αλλά υποστηρίζει την προσωπική ευθύνη καθώς και τη συμπόνια προς τους άλλους. Διδάσκει ότι ο ταραγμένος νους, ο αρπακτικός εγωισμός και οι αισθησιακοί πόθοι παρεμβάλλονται συνεχώς στην επίτευξη της πνευματικής ηρεμίας (βουδιστική φύση), και προσφέρει πολλές πρακτικές που περιοδικά σταθεροποιούν το ανήσυχο μυαλό, σπάνε τα δεσμά της επιθυμίας / και επιτρέπουν στο άτομο να παραμείνει συνολικά και ξεκάθαρα σε κατάσταση ηρεμίας. Ένας στόχος του βουδισμού είναι μια ζωή χωρίς προβλήματα.

Ο Βούδας έγραψε για τις Τέσσερις Ευγενείς Αλήθειες (ή μάλλον οι γραφείς και οι μαθητές του, αφού ο ίδιος δεν άφησε κανένα γραπτό από το δικό του χέρι). Είναι ισχυρές φιλοσοφικές θεραπείες. Αυτές οι αλήθειες ορίζουν ένα μονοπάτι μέσα από τις σκληρότερες δοκιμασίες της ζωής, οπότε είναι χρήσιμες για ανθρώπους σε εξαιρετικά ακραίες καταστάσεις.

1. Η πρώτη Αλήθεια είναι ότι η ζωή περιλαμβάνει δυστυχία.
2. Η δεύτερη ότι η δυστυχία προκαλείται. Δεν συμβαίνει τυχαία.
3. Η τρίτη ότι μπορούμε να βρούμε το αίτιο και να σπάσουμε την αλυσίδα των συμβάντων που προκαλούν τη δυστυχία για να την αποτρέψουμε. Αφαιρώντας την αιτία, μπορούμε να εξαλείψουμε και το αποτέλεσμα.
4. Η τέταρτη ότι πρέπει να εκπαιδευτούμε για να πετύχουμε το σκοπό που περιγράφει το τρίτο σημείο.

Στη βουδιστική σκέψη οτιδήποτε και να κάνουμε έχει επιπτώσεις, συμπεριλαμβανόμενης της ηθικής μας συμπεριφοράς, παρόλο που δεν μπορούμε να καθορίσουμε πόσο χρόνο θα κάνει να εκδηλωθεί η επίπτωση ή τι μορφή θα έχει. Μπορεί να μην είναι δική μας επιλογή αν θα βρεθούμε σε μια συγκεκριμένη κατάσταση, μα έχουμε επιλογή για το τι κάνουμε στις καταστάσεις στις οποίες βρισκόμαστε. Διαλέγουμε μεταξύ του καλού και του κακού, και αν κάνουμε καλές επιλογές, καλά πράγματα θα συμβούν. Αν κάνουμε κακές επιλογές, άσχημα πράγματα συμβαίνουν. Έτσι εκχωρείται ένα μέτρο υπευθυνότητας και ελέγχου στους ανθρώπους.

Σε αντίθεση, ο ινδουισμός μπορεί να καταλήξει στην παθητικότητα εξαιτίας της πεποίθησης περί της μετενσάρκωσης. Αν αυτή η ζωή που ζει κανείς είναι αμοιβή ή τιμωρία για μια προηγούμενη ζωή, τι διαφορά θα μπορούσαν να προκαλέσουν οι πράξεις κάποιου;

Ο βουδισμός αντιμετωπίζει τη ζωή σαν μια ακολουθία στιγμών (σε αντίθεση με την ακολουθία ζωών του ινδουισμού), και ότι συμβαίνει σε κάθε στιγμή επηρεάζει αυτό που συμβαίνει στην επόμενη. Αυτή είναι η πιο αισιόδοξη στάση και αυτή που απαιτεί περισσότερη προσωπική ευθύνη. Ούτως ή άλλως, υπάρχει η προτροπή προς την ηθική ανάπτυξη, σε αντίθεση με τη δυτική προσήλωση στην επιστημονική πρόοδο μόνο ή πάνω από όλα.

Μετά τον Βούδα 

Σύντομα μετά από το θάνατο του Βούδα (που σημαίνει «αυτός που αφυπνίστηκε»), πεντακόσιοι μοναχοί συναντήθηκαν στο πρώτο συμβούλιο της Ρατζάγκρ(χ)α, υπό την ηγεσία του Κασυάπα, (Kashyapa). Ο Ουπάλι (Upali) απήγγειλε τον YO μοναστικό κώδικα (Βινάγια) όπως τον θυμόταν. Ο Ανάντα (Ananda), εξάδελφος, φίλος και αγαπημένος μαθητής του Σιντάτα -άτομο με καταπληκτική μνήμη- απήγγειλε τα μαθήματα του Βούδα (Σούτρα). Οι μοναχοί συζήτησαν τις λεπτομέρειες και ψήφισαν για την τελική μορφή του κειμένου. Κατόπιν δεσμεύτηκαν να απομνημονεύσουν το κείμενο και να το μεταφέρουν σε άλλους μοναχούς, καθώς επίσης και να το μεταφράσουν σε πολυάριθμες γλώσσες και διαλέκτους των ινδικών πεδιάδων. Ο Βουδισμός παρέμεινε προφορική παράδοση σχεδόν για 200 χρόνια.

Στους επόμενους αιώνες, η αρχική ενότητα του Βουδισμού άρχισε να κομματιάζεται. Η σημαντικότερη διάσπαση εμφανίστηκε μετά από το δεύτερο συμβούλιο, που έγινε στο Βαϊσχάλι (Vaishali) 100 χρόνια μετά από το πρώτο (δηλαδή προς τα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ). Μετά από αρκετές συζητήσεις μεταξύ μιας ανανεωτικής ομάδας και των παραδοσιακών μοναχών του Βουδισμού οι ανανεωτές έφυγαν διαμορφώνοντας την Μαχασάνγκ(χ)α[…] Στο πέρασμα του χρόνου από αυτή την ανανεωτική ομάδα διαμορφώθηκε η παράδοση Μαχαγιάνα της βόρειας Ασίας. Η εγκαθίδρυση της Μαχαγιάνα ως διακριτής παράδοσης ή κλάδου τοποθετείται στον 1ο αιώνα μ.Χ.. Μία αρκετά γνωστή (στη Δύση) σχολή Μαχαγιάνα είναι ο ζεν βουδισμός.

Ο τροχός της Ατραπού (Νταρματσάκρα) στην Ορίσα της Ινδίας, ο οποίος συμβολίζει την πράξη της διδασκαλίας και το οκταπλό μονοπάτι.
Οι παραδοσιακοί Βουδιστές, που αναφέρονται πλέον ως Στ(χ)αβιραβάντα (Sthaviravada) ή «ατραπός των πρεσβύτερων» (Τ(χ)εραβάντα στη διάλεκτο Πάλι), ανέπτυξαν ένα σύνθετο σύνολο φιλοσοφικών ιδεών πέρα από εκείνες που διευκρίνισε ο ίδιος ο Βούδας. Αυτές οι ιδέες συλλέχθηκαν και καταγράφηκαν με τον γενικό τίτλο Αμπιντάρμα (Abhidharma) ή «ανώτερες διδασκαλίες». Ωστόσο και εδώ προέκυψαν αλλεπάλληλες διαφωνίες, με αποτέλεσμα τη διάσπαση της αρχικής παραδοσιακής ομάδας σε 18 διαφορετικές σχολές που ανέπτυξαν η καθεμία τη δική της ανεξάρτητη ερμηνεία επί διαφόρων θεμάτων. Αυτές οι σχολές με τη σειρά τους εξαπλώθηκαν σε όλη την Ινδία και τη νότιο Ασία. Σήμερα, μόνο η σχολή της Σρι Λάνκα Τεραβάντα επιβιώνει.

Οι δύο σχολές, Μαχαγιάνα και Τεραβάντα, περιγράφονται από τους μελετητές του Βουδισμού ως οι δύο ατραποί (οδοί ή μονοπάτια) προς την επίτευξη της Φώτισης. Επίσης, μεταξύ 3ου και 7ου αιώνα μ.Χ. αναπτύχθηκε η τρίτη ατραπός ονομαζόμενη Βατζραγιάνα και η οποία αποτελεί ουσιαστικά τον Βουδισμό Τάντρα. Σύμφωνα με κάποιες κατατάξεις η Βατζραγιάνα ανήκει και εντάσσεται στη σχολή Μαχαγιάνα, ενώ σύμφωνα με άλλες θεωρείται διακριτή σχολή. Η ατραπός του Τάντρα αφορά στην ταχεία επίτευξη της Φώτισης μέσω ειδικών μορφών διαλογισμού που κάνουν ευρεία χρήση νοητών οπτικών σχημάτων και εικόνων. Ο Βουδισμός Βατζραγιάνα απαντάται κυρίως στο Θιβέτ, το Νεπάλ και τη βόρεια Ινδία.

Λάσα: Η κατοικία των θεών

Για τους βουδιστές το κεντρικό ζήτημα δεν είναι η Θεότητα ή μη του Βούδα αλλά η Αλήθεια της Οδύνης (dukkha) και η Διδασκαλία για τον τερματισμό της. Το θεμέλιο της βουδιστικής παράδοσης και πρακτικής είναι οι Τρεις Θησαυροί: ο Βούδας, το Ντάρμα (η Διδασκαλία) και η Σάνγκα (η Μοναστική Κοινότητα). Το να έχεις καταφύγιο στους τρεις θησαυρούς έχει παραδοσιακά αποτελέσει δήλωση και δέσμευση ότι ακολουθείς την ατραπό του Βούδα, και διακρίνει έναν Βουδιστή από έναν μη-Βουδιστή.

sciencearchives

https://sciencearchives.wordpress.com/

Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΕΝΑΤΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣhttps:
//sciencearchives.wordpress.com/

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑΡΚΩΤΙΚΟ

Ο έρωτας είναι ναρκωτικό

Posted  by positivus

Ξεχάστε τις ρομαντικές θεωρήσεις των συγγραφέων και των καλλιτεχνών! Νευροψυχολόγοι, ανθρωπολόγοι και βιολόγοι παρουσιάζουν επιστημονικά ευρήματα που δείχνουν ότι ο έρωτας είναι… χημική αντίδραση ανάμεσα σε δύο ανθρώπους!

Βασικό ρόλο στην επιλογή συντρόφου παίζει και η μυρωδιά του άλλου: οι φερομόνες που εκκρίνει κάθε άτομο καθορίζουν το αν θα υπάρξει έντονη ερωτική έλξη. Το ερωτικό πάθος διαρκεί από 18 μήνες ως τρία χρόνια (ίσως γιατί στη σαβάνα χρειαζόταν τόσος καιρός ώσπου το παιδί να μπορέσει να κερδίσει σχετική αυτονομία και να μη χρειάζεται τόσο τους γονείς του).

H κατάσταση του ερωτευμένου εγκεφάλου σχετίζεται με τη χημική ουσία φαινυλαιθυλαμίνη (PEA), η οποία παράγεται στον εγκέφαλο σε μεγάλες ποσότητες την εποχή του έντονου πάθους και έχει δράση παρόμοια με αυτήν της αμφεταμίνης ή του speed.

H PEA συγκεντρώνεται στις άκρες των συναπτικών νεύρων βοηθώντας τα ηλεκτρικά σήματα να περάσουν γρήγορα το κενό (σύναψη) από το ένα εγκεφαλικό νεύρο στο άλλο. H υψηλή συγκέντρωσή της προκαλεί αισθήματα ευφορίας και ενέργειας.

Όπως όλα τα ωραία πράγματα, και αυτή η αίσθηση έχει ένα τέλος: έπειτα από ένα χρονικό διάστημα τα νευρωνικά κύτταρα συνηθίζουν στις ασυνήθιστα υψηλές συγκεντρώσεις PEA και το άτομο…προσγειώνεται. Το πρώτο πάθος και η ερωτική τρέλα δίνουν τώρα τη θέση τους στο συναισθηματικό δέσιμο του ζευγαριού. Σε αυτή τη φάση ο εγκέφαλος του ατόμου εκκρίνει περισσότερες ενδορφίνες, ενδογενείς «μορφίνες» του εγκεφάλου, με δράση εντελώς διαφορετική από αυτήν που είχαν προηγουμένως οι «αμφεταμίνες»: βοηθούν στην αίσθηση χαλάρωσης και ηρεμίας ενώ παράλληλα μειώνουν τον πόνο και το άγχος.

Ο εγκέφαλος των ερωτευμένων

Οι Andreas Bartels και Semir Zeki του University College του Λονδίνου εντόπισαν τις εγκεφαλικές περιοχές που διεγείρονται όταν κάποιος είναι ερωτευμένος. Έβαλαν ερωτοχτυπημένους εθελοντές σε μηχανήματα εγκεφαλικής απεικόνισης: βρήκαν ότι μόνο ένα μικρό μέρος του εγκεφάλου εμπλεκόταν στον έρωτα σε σχέση, π.χ., με τη φιλία. Άλλο εντυπωσιακό εύρημα ήταν ότι οι εγκεφαλικές περιοχές που ενεργοποιούνται στον έρωτα διαφέρουν από αυτές που ενεργοποιούνται σε άλλες συναισθηματικές καταστάσεις, όπως ο θυμός ή ο φόβος. Ο εγκέφαλος του ερωτευμένου μοιάζει με αυτόν του ατόμου που έχει πάρει κοκαΐνη! Ο έρωτας, με λίγα λόγια, χρησιμοποιεί τους ίδιους νευρωνικούς μηχανισμούς που τίθενται σε λειτουργία κατά τη χημική εξάρτηση!

Ο έρωτας μας κάνει αρουραίους…

Στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση «Journal of Compa-rative Neurology» δημοσιεύτηκε άρθρο του δρος Young σχετικά με τη σεξουαλική πίστη και απιστία. Επιστημονικά η ερωτική ιστορία ξεκινά με τους αρουραίους του αγρού: πρόκειται για κοινωνικά πλάσματα που εντάσσονται στο 3% των μονογαμικών θηλαστικών. H σεξουαλική τους επαφή διαρκεί 24 ώρες. Μετά από αυτό «δένονται» για μια ζωή, περνούν τον χρόνο τους μαζί, αλληλοφροντίζονται και μένουν στην ίδια φωλιά αποφεύγοντας να συναναστρέφονται άλλους πιθανούς ερωτικούς συντρόφους. Το αρσενικό φροντίζει το θηλυκό και τα δυο τους γίνονται αφοσιωμένοι γονείς. Σε αντιδιαστολή με αυτή την εικόνα της πίστης έρχεται ο στενός συγγενής τους, ο αρουραίος του βουνού, ο οποίος ενδιαφέρεται μόνο για σεξ της μιας νύχτας. Ενδιαφέρον έχει το ότι αυτές οι τεράστιες διαφορές στη συμπεριφορά είναι το αποτέλεσμα μιας… χούφτας διαφορετικών γονιδίων: τα δύο είδη αρουραίων έχουν 99% κοινή γενετική κληρονομιά και όλη τη διαφορά την κάνει το 1%!

Ορμόνες, γονίδια και αγάπη

Όταν οι αρουραίοι του αγρού έρχονται σε σεξουαλική επαφή, εκκρίνονται οι ορμόνες ωκυτοκίνη και αγγειοπιεσίνη. Αν μπλοκαριστεί η έκκρισή τους, το σεξ των αρουραίων του αγρού γίνεται περιπέτεια μιας νύχτας, όπως συμβαίνει στα ξαδέλφια τους, τους βουνίσιους αρουραίους. Αν γίνει ένεση με αυτές τις ορμόνες στους αρουραίους του αγρού αλλά δεν τους επιτραπεί να έρθουν σε σεξουαλική επαφή, θα εξακολουθήσουν να προτιμούν τους επιλεγμένους συντρόφους τους. Με άλλα λόγια, οι ερευνητές μπορούν με μια απλή ένεση να κάνουν τους αρουραίους του αγρού – και πιθανότατα και οποιοδήποτε έμβιο ον! – να ερωτευθούν!

Μια ένδειξη για το τι συμβαίνει και για το πώς όλα αυτά συνδέονται με τους ανθρώπους δίνεται από τα πειράματα με βουνίσιους αρουραίους: όταν ο μαγικός «χυμός» δόθηκε ενέσιμα σε αυτούς, η συμπεριφορά τους δεν άλλαξε.

Γιατί; Διότι βρέθηκε ότι ο «πιστός» αρουραίος του αγρού έχει στον εγκέφαλό του υποδοχείς για τις ορμόνες ωκυτοκίνη και αγγειοπιεσίνη σε περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με την ανταμοιβή και την ενίσχυση, κάτι που δεν διαθέτει ο βουνίσιος αρουραίος. Οταν όμως εισήχθησαν γονίδια για τη δημιουργία υποδοχέων για τις συγκεκριμένες ορμόνες στον εγκέφαλο των αρουραίων… playboys, τα αποτελέσματα εξέπληξαν τους ερευνητές: οι άπιστοι αρουραίοι μεταμορφώθηκαν σε πιστούς συντρόφους ζευγαρώνοντας με ένα μόνο θηλυκό και παραμένοντας με αυτό, παρά τις προσπάθειες άλλων θηλυκών να τους παρασύρουν!

Ο δρ Young βρήκε ότι υπάρχει μεγάλη διαφορά στην κατανομή των υποδοχέων αγγειοπρεσίνης τόσο στον αρουραίο όσο και στον άνθρωπο, κάτι που ίσως εξηγεί γιατί άλλοι είναι περισσότερο και άλλοι λιγότερο πιστοί στη σύντροφό τους.

Ντοπαμίνη και ευχαρίστηση

Σύμφωνα με τον Larry Young, ερευνητή των κοινωνικών δεσμών στο Πανεπιστήμιο Emory στην Ατλάντα, ο εγκέφαλος διαθέτει ένα σύστημα ανταμοιβής που βοηθά ανθρώπους και ζώα να κάνουν αυτό που πρέπει: να τρώνε, να πίνουν, να αναπαράγονται. Ανθρωποι και ζώα έχουν αυτές τις συμπεριφορές επειδή έτσι αισθάνονται καλά. Αυτό συμβαίνει διότι στον εγκέφαλο εκλύεται ντοπαμίνη, χημική ουσία που συνδέεται με την ευχαρίστηση (η ποσότητά της αυξάνεται κατά 50% στους θηλυκούς αρουραίους κατά την αναπαραγωγή).

H δρ Helen Fisher, ανθρωπολόγος και ειδική στην αγάπη στο Πανεπιστήμιο Rutgers, μελέτησε τι συμβαίνει στον ανθρώπινο εγκέφαλο στα πρώτα στάδια του έρωτα. Με τους συναδέλφους της Lucy Brown, νευροεπιστήμονα στο Albert Einstein Medical College, και τον ψυχολόγο Arthur Aron, στο State University της Νέας Υόρκης, ανέλυσαν τις μαγνητικές τομογραφίες 17 ερωτευμένων εθελοντών.

Βρέθηκε ότι στις ερωτευμένες γυναίκες ενεργοποιήθηκαν ο κερκοφόρος πυρήνας, εγκεφαλική περιοχή που συνδέεται με τη μνήμη, τα αισθήματα και την προσοχή, το διάφραγμα – επίσης ονομάζεται «κέντρο ευχαρίστησης» -, καθώς και ο οπίσθιος βρεγματικός φλοιός που εμπλέκεται στην παραγωγή νοερών εικόνων. Αντίθετα, στους άνδρες ενεργοποιήθηκαν οι περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με τον οπτικό φλοιό, την επεξεργασία οπτικών ερεθισμάτων, καθώς και την περιοχή που ρυθμίζει τη σεξουαλική διέγερση.

Σύμφωνα με τη δρα Fisher, οι διαφορές στον εγκέφαλο των δύο φύλων μπορούν να εξηγηθούν από την εμπειρία της σαβάνας και το πώς τα ένστικτα επιβίωσης από τότε μεταφέρθηκαν με δαρβινικούς όρους στη σύγχρονη εποχή.

Για εκατομμύρια χρόνια οι άνδρες εξετάζουν μια γυναίκα κοιτάζοντάς την: Είναι υγιής, νέα, ικανή για τεκνοποίηση; Αρα ενεργοποιούνται οι οπτικές περιοχές του ανδρικού εγκεφάλου.

Αντίστοιχα, για εκατομμύρια χρόνια οι γυναίκες εξετάζουν αν ένας άνδρας μπορεί να γίνει καλός γονιός, σύζυγος και φροντιστής, που σημαίνει ότι πρέπει να θυμούνται τι τους υποσχέθηκε προηγουμένως και αν κράτησε την υπόσχεσή του – και αυτός είναι ο λόγος που οι γυναίκες θυμούνται περισσότερες λεπτομέρειες από την αρχή της ερωτικής σχέσης απ’ ό,τι οι άντρες.

Λίζα Βάρβογλη, ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια.

https://sciencearchives.wordpress.com/

ΜΙΧΑΗΛ ΑΓΓΕΛΟΣ : Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ

Μιχαήλ Άγγελος: Ο αρχετυπικός αναγεννησιακός άνθρωπος που άλλαξε την ιστορία της τέχνης

Posted  by positivus

Ο Μιχαήλ Άγγελος, που απεβίωσε στις 18 Φεβρουαρίου 1564 στη Ρώμη ενώ γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου 1474, ήταν ζωγράφος, γλύπτης, αρχιτέκτονας και ποιητής. Ήταν η σύνοψη του αναγεννησιακού, ένα δαιμόνιο πνεύμα δηλαδή που ασχολήθηκε με την τέχνη σε όλες της τις εκφάνσεις. Στην ασύλληπτη καριέρα του στα χρόνια της ιταλικής Αναγέννησης ευτύχησε να δει φήμη και να γνωρίσει δόξα και πλούτο, αφού το ταλέντο του αναγνωρίστηκε πολύ νωρίς στη ζωή του.

Μιχαήλ Άγγελος, Ο άνθρωπος που άφησε την ψυχή του στο Θεό και το σώμα του στη γη

Στα έργα του περιλαμβάνονται τα εμβληματικά αγάλματα «Πιετά» και «Δαυίδ», που άλλαξαν την πορεία της γλυπτικής τέχνης, ενώ εξίσου μνημειώδεις είναι και οι παραστάσεις του στον θόλο του παρεκκλησιού της Καπέλα Σιξτίνα, έργα που δεν χρειάζονται φυσικά καμία περιγραφή, αφού παραμένουν ορόσημα στην ιστορία της τέχνης.

Η συνεισφορά του στην οικοδόμηση της δυτικής τέχνης λογίζεται κολοσσιαία, με τον μεγάλο δάσκαλο να έχει αφήσει ανεξίτηλο σημάδι σε ό,τι κι αν μπήκε ποτέ στο δημιουργικό του στόχαστρο: γλυπτική, ζωγραφική, αρχιτεκτονική και ποίηση!

Στα 13 του χρόνια θα έρθει για πρώτη φορά σε επαφή με τη ζωγραφική και θα εκτεθεί στην τεχνική της νωπογραφίας.  Και μόλις έναν χρόνο μετά την έναρξη της μαθητείας του, μια τεράστια ευκαιρία παρουσιάζεται στον νεαρό μαθητευόμενο: γίνεται δεκτός στο παλάτι του φλωρεντινού ηγεμόνα Λορέντζο του Μεγαλοπρεπή, της πανίσχυρης οικογένειας των Μεδίκων, για να σπουδάσει κλασική γλυπτική στους κήπους των Μεδίκων.

Η εποχή είναι ιδιαιτέρως γόνιμη για τον ζωγράφο: στα χρόνια που πέρασε στον οίκο των Μεδίκων (1489-1492) απέκτησε πρόσβαση στην κοινωνική ελίτ της Φλωρεντίας, έμαθε την τέχνη κάτω από τις διδαχές του γνωστού γλύπτη Μπερτόλντο ντι Τζιοβάνι, αλλά ήρθε και σε επαφή με τον κύκλο των ποιητών και των ακαδημαϊκών που ονομάστηκαν «ανθρωπιστές» (ουμανιστές, νεοπλατωνικοί κ.λπ.). Με τη βοήθεια των Μεδίκων, μέχρι και ειδική άδεια πήρε από την Καθολική Εκκλησία να μπορεί να μελετά ανατομία, διερεύνηση που θα άφηνε βέβαια το στίγμα της στην υγεία του.

Οι επιδράσεις αυτές και η βοήθεια της ηγεμονικής οικογένειας θα έστρωναν το έδαφος για την ανάπτυξη του χαρακτηριστικού στιλ του Μιχαήλ Άγγελου: η μυώδης ακρίβεια και ο ρεαλισμός στη σύνθεση δηλαδή έτσι όπως αναμειγνύονταν ιδανικά με την ομορφιά των λυρικών διαστάσεων! Δύο ανάγλυφα που σώζονται από την πρώτη αυτή περίοδο του ζωγράφου, η «Μάχη των Κενταύρων» και η «Παναγία της Σκάλας», αποτελούν διαθήκες του πρώιμου ταλέντου του 16χρονου αγοριού…

Πρώτες επιτυχίες και επιδράσεις

Οι πολιτικές περιπέτειες στις οποίες μπήκε η Φλωρεντία μετά τον θάνατο του μονάρχη Λορέντζο του Μεγαλοπρεπή αναγκάζουν τον νεαρό Μιχαήλ Άγγελο να εγκαταλείψει τη Φλωρεντία για χάρη της Μπολόνια. Εκεί συνεχίζει τη μαθητεία στο πλευρό ζωγράφων και αρχιτεκτόνων, επιστρέφοντας τελικά στη Φλωρεντία το 1495 για να ξεκινήσει την καριέρα του ως γλύπτης: αισθητικό του παράδειγμα δεν ήταν άλλο από τα αριστουργήματα της κλασικής αρχαιότητας, η οποία γνώριζε μια πρωτόγνωρη αναβίωση την εποχή της Αναγέννησης.

Με το που μετακομίζει στη Ρώμη το 1498, η συνεχώς ανοδική καριέρα του Μιχαήλ Άγγελου θα δεχθεί άλλη μια ώθηση: έτερος καρδινάλιος, ο Jean Bilhères de Lagraulas, αντιπρόσωπος του γάλλου βασιλιά Καρόλου Η’ στον πάπα, μαγεύεται από το ταλέντο του και του αναθέτει την «Πιετά»: ένα άγαλμα με την Παναγία να κρατά στα χέρια της το άψυχο σώμα του Ιησού.

Το άγαλμα συνέβαλε καθοριστικά στην καταξίωση του καλλιτέχνη, την ίδια στιγμή που αποτελεί και το μοναδικό έργο που φέρει την υπογραφή του Μιχαήλ Άγγελου: ο θρύλος τον θέλει να σκαλίζει βράδυ στη σύνθεση τις λέξεις «MICHEL ANGELUS BONAROTUS FLORENT FACIBAT» όταν άκουσε εκείνο το πρωινό τον κόσμο να το αποδίδει στον Λεονάρντο Ντα Βίντσι! Η «Πιετά» παραμένει ένα από τα παγκόσμια αριστουργήματα της γλυπτικής τέχνης, το οποίο ο Μιχαήλ Άγγελος φιλοτέχνησε σε ηλικία 25 ετών…

Μέχρι να επιστρέψει ο ζωγράφος στη Φλωρεντία, έπειτα από 5 χρόνια παραμονής στη Ρώμη, είχε ήδη μετατραπεί σε αστέρα της τέχνης! Η φήμη του ήταν τέτοια που ήταν λογικό να του ανατεθεί η παραγγελία για τη φιλοτέχνηση του «Δαυίδ», έργου που ήδη δύο γλύπτες είχαν αποπειραθεί και εγκατέλειψαν τελικά: το να δώσεις στο μονοκόμματο μάρμαρο των μεγάλων διαστάσεων τη μνημειώδη μορφή που έφερε στο φως ο Μιχαήλ Άγγελος μόνο εύκολο δεν ήταν.

Η δύναμη της σύνθεσης, η γύμνια που τον κάνει τρωτό, η ανθρώπινη έκφραση και το συνολικό «θάρρος» του αγάλματος έκανε τον «Δαυίδ» (1504) σύμβολο της πόλης της Φλωρεντίας και εκπρόσωπο της νεοσύστατης δημοκρατίας της…

Ζωγραφική και αρχιτεκτονική

Οι παραγγελίες έπεφταν πλέον βροχή στον γλύπτη και μέχρι και ο πάπας Ιούλιος Β’ του ανέθεσε ένα φιλόδοξο πρότζεκτ για το μαυσωλείο του, έργο που θα εγκαταλείψει ο Μιχαήλ Άγγελος στη στιγμή όταν του ζητήθηκε να ζωγραφίσει τον θόλο του παρεκκλησίου της Καπέλα Σιξτίνα.

Το έργο πυροδότησε τη δημιουργική φαντασία του ζωγράφου κι έτσι το αρχικό σχέδιο της φιλοτέχνησης των 12 αποστόλων μορφοποιήθηκε με περισσότερες από 300 θρησκευτικές φιγούρες και παραστάσεις! Στα τέσσερα χρόνια που πήρε η ολοκλήρωση του μνημειώδους έργου (1508-1512), ο Μιχαήλ Άγγελος κλείστηκε στο εκκλησάκι, απέλυσε όλους τους βοηθούς του και ολοκλήρωσε τη σύνθεση μόνος, δημιουργώντας ασύλληπτο ενδιαφέρον για το μυστικό πρότζεκτ…

Και βέβαια ο ζωγράφος κατέληξε σε μια νέα μορφή αναπαράστασης, με την τεχνοτροπία του να παραμορφώνει τις φιγούρες για να φαίνονται σωστά κοιτώντας τες κάτω από τον ψηλό θόλο. Κι όταν στις 31 Οκτωβρίου 1512 έγιναν τα αποκαλυπτήρια του εμβληματικού έργου με τα καλειδοσκοπικά εφέ και την κορυφαία στην ιστορία της τέχνης «Δημιουργία του Αδάμ», όλοι έμειναν με το στόμα ανοιχτό. Μέχρι και ο Ραφαήλ, το αντίπαλον δέος του Μιχαήλ Άγγελου, αναγκάστηκε να αλλάξει την τεχνοτροπία του βλέποντας τη μνημειώδη σύνθεση του μεγάλου δασκάλου.

Διαμάχες

Ο Μιχαήλ Άγγελος αποκαλύπτει το 1541 τη νέα του τοιχογραφία στην Καπέλα Σιξτίνα. Ο σάλος που ακολούθησε δεν είχε προηγούμενο!

Οι γυμνές φιγούρες θεωρήθηκαν ανάρμοστες για την ιερότητα του χώρου και σύντομα παπική επιστολή καλούσε σε καταστροφή της μεγαλύτερης τοιχογραφίας της Αναγέννησης. Ο ζωγράφος ανταπάντησε «ντύνοντας» τις μορφές και προσθέτοντας στη σύνθεση νέες φιγούρες: ένας από τους σφοδρότερους επικριτές του απαθανατίστηκε ως Σατανάς, ενώ εμφανίστηκε και η αυτοπροσωπογραφία του Μιχαήλ Άγγελου ως Άγιος Βαρθολομαίος.

Παρά το γεγονός ότι ο δημιουργικός νους και τα ασύλληπτα ταλέντα του του είχαν εξασφαλίσει την εύνοια των αρχόντων και των ευγενών της Ιταλίας, δεν έλειπαν φυσικά οι εχθροί. Η φιλόνικη προσωπικότητά του και το ευερέθιστο του χαρακτήρα του κατέληγαν σε τεταμένες σχέσεις, συχνά με τους εντελώς λάθος ανθρώπους.

Η στάση του αυτή όχι μόνο έφερε στον ζωγράφο περιπέτειες, αλλά δημιούργησε μια ολοένα και αυξανόμενη δυσαρέσκεια για τον τελειομανή Μιχαήλ Άγγελο, που δεν φαινόταν διατεθειμένος να συμβιβαστεί ποτέ. Ταυτοχρόνως, η υγεία του είχε χειροτερεύσει, εξαιτίας του γεγονότος ότι περνούσε άπειρες ώρες σε περίεργες στάσεις σώματος για να φιλοτεχνεί τις μνημειώδεις συνθέσεις του. Σε ποίημά του καταγράφει την τεράστια σωματική καταπόνηση που υπέστη όταν ζωγράφιζε τον θόλο της Καπέλα Σιξτίνα.

Η ζωή του μαστίστηκε επίσης από τις πολιτικές διαμάχες και τις αλλαγές ηγεσίας στην πολυαγαπημένη του Φλωρεντία, καθώς και από την αντιπαλότητά του με τον άλλο μεγάλο δάσκαλο της εποχής, τον επίσης Φλωρεντινό Λεονάρντο Ντα Βίντσι, ο οποίος ήταν περισσότερο από 20 χρόνια μεγαλύτερός του…

Και βέβαια από το 1532 ο ζωγράφος ανέπτυξε σφοδρή σχέση με νεαρό ευγενή, τον Tommaso de Cavalieri, με τους ακαδημαϊκούς και τους ερευνητές να ερίζουν ακόμα για το αν επρόκειτο για ερωτικό δεσμό ή πατρική στοργή που έδειχνε ο ζωγράφος στον νεαρό του φίλο…

Θάνατος και κληρονομιά

Έπειτα από σύντομο χρονικό διάστημα ασθένειας, ο μεγάλος δάσκαλος της τέχνης πέθανε στις 18 Φεβρουαρίου 1564, λίγες μόλις εβδομάδες πριν από τα 89α γενέθλιά του, στο σπίτι του στη Ρώμη. Ο ανιψιός του μετέφερε τη σορό στη Φλωρεντία για να ενταφιαστεί εκεί, με το κοινό και τους αξιωματούχους της πόλης να τον δέχονται ως «πατέρα και δάσκαλο όλων των τεχνών»!

Αντίθετα από πολλούς μεγάλους καλλιτέχνες, ο Μιχαήλ Άγγελος γνώρισε δόξα, φήμη και πλούτο κατά τη διάρκεια της ζωής του. Επίσης, διαθέτει την περίεργη διάκριση να έχει γίνει μάρτυρας των δύο βιογραφιών που κυκλοφόρησαν για τη ζωή του (η μία από τον περίφημο Βασάρι μάλιστα).

Η εκτίμηση που απολαμβάνει το όνομα του Μιχαήλ Άγγελου τόσο στην ιστορία όσο και τη θεωρία της τέχνης με λίγα ονόματα μπορεί να συγκριθεί. Η δεξιοτεχνία του στη σύνθεση τόσο στη ζωγραφική και τη γλυπτική όσο και την αρχιτεκτονική παραμένει αξεπέραστη, με το έργο του να εκτιμάται εδώ και αιώνες. Όσο για τον ίδιο, αποτελεί συνώνυμο των μεγαλύτερων στιγμών της ιταλικής Αναγέννησης, ενσαρκώνοντας στην πράξη τον λεγόμενο αναγεννησιακό άνθρωπο…

Πηγή

https://sciencearchives.wordpress.com/

ΠΩΣ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΣ ΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΤΥΧΑΙΝΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ ΣΟΥ

Πώς να χρησιμοποιείς τη γλώσσα του σώματος για να πετυχαίνεις τους στόχους σου

Posted on 08/05/2017 by positivus

Το μυστικό για κάθε σωστή επικοινωνία είναι να λες αυτό που θες με σαφήνεια και αποτελεσματικότητα. Είτε πρόκειται για συνέντευξη για δουλειά, είτε στην διαφωνία με κάποιον αγαπημένο μας το μυστικό είναι να κάνουμε πάντα σαφές αυτό που θέλουμε να πούμε. Με τα παρακάτω τέσσερα tip μπορείτε να βεβαιωθείτε ότι κάθε φορά αυτό που λέτε φτάνει σωστά στον παραλήπτη.

Να δείχνετε αυτοπεποίθηση

Κανείς δεν πρόκειται να σας πάρει στα σοβαρά αν δεν δείχνετε ότι πρώτα απ’ όλα εσείς οι ίδιοι παίρνετε τον εαυτό σας στα σοβαρά. Για να δώσετε μια αίσθηση αυτοπεποίθησης σταθείτε ή καθίστε στητοί χωρίς να καμπουριάζετε. Κρατήστε το κεφάλι σας όρθιο, την πλάτη σας ίσια, σκύψτε ελαφρά μπροστά και ο συνομιλητής σας θα ξέρει πως νιώθετε σιγουριά.

Η σημασία των χεριών

Όπως κάθε καλός πολιτικός ξέρει, ο τρόπος που χρησιμοποιούμε τα χέρια μας είναι εξίσου σημαντικός με αυτό που λέμε. Ο Τόνι Μπλερ πετύχαινε να υπογραμμίζει τις απόψεις του πειστικά με το να πιέζει την γροθιά του στην παλάμη του άλλου χεριού του. Αντίθετα ο Γκόρντον Μπράουν δείχνει πολύ πιο αβέβαιος κουνώντας συνεχώς τα χέρια του νευρικά καθώς μιλάει.

Κρατήστε οπτική επαφή

Τα μάτια ειναι το πιο χρήσιμο εργαλείο όταν θέλουμε να στηρίξουμε την άποψη μας. Η συνεχής οπτική επαφή παίζει μεγάλο ρόλο στο να δημιουργήσουμε συμπάθεια, ταύτιση και αίσθημα εμπιστοσύνης με τον συνομιλητή μας. Με το να κοιτάμε κατάματα αυτόν στον οποίο απευθυνόμαστε -ή με το να κοιτάζουμε στα μάτια τους συνομιλητές μας διαδοχικά αν πρόκειται για μια ομάδα ανθρώπων- μπορούμε να ελέγξουμε την προσοχή τους. Σιγουρευτείτε ότι το βλέμμα σας δεν είναι ενοχλητικά επίμονο. Το τελευταίο πράγμα που θέλετε είναι να τρομάξετε το ακροατήριο σας.

Νιώστε σίγουροι για το επιχείρημά σας

Την επόμενη φορά που θα προσπαθήσετε να πείσετε κάποιον για κάτι σκεφτείτε την εντύπωση που δίνετε καθώς μιλάτε. Τα μάτια σας περιεργάζονται άσκοπα τον χώρο; Σταυρώνετε τα πόδια σας ή παίζετε με τα ρούχα σας; Πολλές φορές όταν οι άνθρωποι μιλούν, γίνονται νευρικοί και υιοθετούν μια γλώσσα σώματος που μπέρδευε. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και όταν δεν είναι σίγουροι για αυτό που λένε. Εστιάστε στο πρόσωπο απέναντί σας και σκεφτείτε ότι του απευθύνετε με σιγουριά και τόλμη το επιχείρημα σας. Θα συνειδητοποιήσετε ότι αμέσως αρχίζετε να ακούγεστε πιο πειστικοί.Ακόμη και να διαφωνούν με την άποψη σας θα έχουν καταλάβει την οπτική σας.

Πηγή

https://sciencearchives.wordpress.com/

Η ΗΧΩ

                            Η ηχώ

Ένα μικρό αγόρι περπατούσε στο βουνό με τον πατέρα του.Ξαφνικά το αγόρι σκόνταψε, έπεσε, χτύπησε λίγο και επειδή πόνεσε φώναξε: Αααα!.....

Προς μεγάλη του έκπληξη τότε άκουσε μια φωνή να έρχεται  από τα απέναντι βουνά και να επαναλαμβάνει: Αααα!.....

Περίεργος ρωτάει: Ποιος είσαι εσύ;

Και η φωνή του απαντάει: Ποιος είσαι εσύ;

Το αγόρι ρωτάει ξανά:  Εγώ σε ακούω! Ποιος είσαι;

Και η φωνή του απαντάει: Εγώ σε ακούω! Ποιος είσαι;

Θυμωμένος φωνάζει: Δειλέ!

Και του απαντάει η φωνή: Δειλέ!

Οπότε ο μικρός κοιτάζει τον πατέρα του και τον ρωτάει: Μπαμπά τι συμβαίνει;

Ο πατέρας του χαμογελάει και του λέει:Τώρα θέλω να με προσέξεις.

Στη συνέχεια φωνάζει: Είσαι ένας πρωταθλητής.

Κι η φωνή απαντάει:Είσαι ένας πρωταθλητής.

Ο γιος του τον κοίταξε  έκπληκτος εξακολουθώντας να μην καταλαβαίνει.

Ο πατέρας λοιπόν του εξήγησε:

Οι άνθρωποι ονομάζουν αυτό το φαινόμενο ηχώ,  αλλά στην πραγματικότητα αυτό είναι η ζωή.

Η ζωή σαν την ηχώ σου στέλνει πίσω αυτό που λες ή κάνεις. Η ζωή δεν είναι παρά η αντανάκλαση των πράξεών μας. Αν εσύ θέλεις περισσότερη αγάπη στον κόσμο,  πρέπει να δημιουργήσεις περισσότερη αγάπη στην καρδιά σου.

 Αν θέλεις οι άλλοι να σε σέβονται,  πρέπει πρώτα εσύ να σέβεσαι τους άλλους. Αυτή η αρχή μπορεί να εφαρμοστεί σε κάθε πράγμα,  σε κάθε πλευρά της ζωής.  

Η ζωή σου φέρνει πίσω αυτό που της έδωσες. Γιατί η  ζωή μας δεν είναι ένα σύνολο συμπτώσεων, αλλά ο καθρέφτης του εαυτού μας….

Αλιεύθηκε από εδώ  

Eπιλογές, επεξεργασία, επιμέλεια δημοσιεύσεων/αναδημοσιεύσεων Πλωτίνος

http://mythagogia.blogspot.gr/